تعليقات نقض ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٨٦
2 - عبد الرحمن اكاف
« در مرثيهء امام محمّد بن يحيى و حادثهء حبس سنجر در فتنهء غزّ شوّال 549 گفته » ( رجوع شود بص 156 از چاپ عبد الرّسولى ) .
و نيز در قصيده‌اى كه ميميّه و مشتمل بر صد و دوازده بيت است بمرثيهء اين عالم مىپردازد و اين ابيات از آن قصيده است :
« بسر خاك محمّد پسر يحيى پاك * روم و رتبت حسّان بخراسان يابم
* * *
« محيى الدّين كه سليمان صفتست و خدمش * ديو و انس و ملك و جان بخراسان يابم
« شافعى بينم و در دست و هر انگشتى از او * مالك و احمد و نعمان بخراسان يابم
( رجوع شود بص 297 - 302 چاپ عبد الرّسولى ) .
و نيز در همان ديوانست ( ص 627 ) :
« ايضا در مرثيهء امام محمّد يحيى و خپه كردن غزان وى را در سنهء 549 گويد :
« هاى خاقانى ترا جاى شكرريز است و شكر * گر دهانت را به آب زهرناك آكنده‌اند »
« - محيى الدّين كودهان دين بدرّ آكنده بود * كافران غز دهانش را به خاك آكنده‌اند » .
2 - عبد الرحمن اكاف
2 - عبد الرحمن اكاف
اما عبد الرحمن أكاف ؛ او نيز از بزرگان علماى شافعى است ، سبكى در طبقات الشافعية او را چنين ترجمه كرده است ( ج 4 چاپ اول ؛ ص 246 ) :
« عبد الرّحمن بن عبد الصّمد بن أحمد بن عليّ النّيسابوريّ أبو القاسم الأكّاف السّختني من أهل نيسابور ، كان من العلماء الصّالحين من تلامذة الاستاذ أبي نصر بن الاستاذ أبي القاسم القشيريّ سمع أبا سعد بن أبي صادق الحيريّ و أبا بكر السّرويّ و اسماعيل بن عبد الغافر الفارسيّ و غيرهم ، و قرأ بنفسه الكثير روى عنه ابن السّمعانيّ و قال :
امام ورع عالم عامل يضرب به المثل في السّيرة الحسنة و الخصال الحميدة و دقيق الورع و حسن السّيرة و التّجنّب عن السّلطان ، تفقّه على أبي نصر بن أبى القاسم