تفسير شريف لاهيجى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٨٣٩

[ سوره الأنعام ( 6 ) : آيات 146 تا 150 ]

يا مگر آن پيه كه برداشته باشد آن را روده‌هاى آنها و بعضى گفته‌اند كه : « أو الحوايا » معطوفست بر « شحومهما » و كلمهء « أو » بمعنى و او است يعنى حرام گردانيديم بر ايشان شحوم بقر و غنم را و حرام گردانيديم حواياى آنها را يعنى روده‌هاى آنها را و حوايا جمع « حاويه » است بمعنى روده و به اعتقاد صاحب صحاح اللغة حوايا جمع حويه است ، و جمع حاويه « حواوى » است نه حوايا و قاضى ناصر الدين بيضاوى تصريح كرده كه حوايا مىتواند كه جمع حاويه باشد و ميتواند كه جمع حويه باشد مثل سفينه و سفاين أَوْ مَا اخْتَلَطَ بِعَظْمٍ يا آن پيه كه چسبيده است به استخوان آنها مانند چربى متصل به استخوان پهلو و به استخوان درون دنبه .

ذلِكَ اين تحريم مذكور شد جَزَيْناهُمْ جزا داديم ايشان را به اين تحريم بِبَغْيِهِمْ بسبب خروج ايشان از طاعت خدا و رسول خدا و الا آنچه خداى تعالى حرام گردانيد ، هميشه حرام است و آنچه حلال گردانيده هميشه حلال پس اين حرمت از شآمت ايشان ناشى شده نه از جانب اللَّه و بروايت على بن ابراهيم بغى ايشان اين بود كه ملوك بنى - اسرائيل منع ميكردند فقرا را از اكل لحم طير و از أكل شحوم ، پس حرام گردانيد خداى تعالى اين اشياء را بواسطهء ظلم ايشان بر فقراء قوم خود خود ، و بعضى بغى ايشان را بقتل انبيا و اخذ ربا و حلال دانستن مال مردم تفسير كرده‌اند وَ إِنَّا لَصادِقُونَ و به درستى كه ما هر آينه راستگويانيم در خبر دادن چيزها . تأكيد به « ان » و لام و جملهء اسميه از براى مبالغه است در رد انكار يهود بنا بر مبالغهء ايشان در انكار .

فَإِنْ كَذَّبُوكَ پس اگر جهودان تكذيب تو كنند در آنچه من به تو وحى ميكنم فَقُلْ پس بگوى بايشان كه : رَبُّكُمْ پروردگار شما ذُو رَحْمَةٍ واسِعَةٍ خداوند بسيار بخشش است و تعجيل در عقوبت شما نمىكند كه شايد از انكار و تكذيب باز گرديد وَ لا يُرَدُّ بَأْسُهُ و باز داشته نخواهد شد عذاب او هر گاه وقت آن برسد عَنِ الْقَوْمِ الْمُجْرِمِينَ از گروه گناهكاران و تكذيب كنندگان انبيا پس مغرور مشويد از امهال عذاب كه