تفسير شريف لاهيجى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٨٢٠

[ سوره الأنعام ( 6 ) : آيات 122 تا 127 ]

أكابر ، و يا معنى « و كذلك جعلنا » چنين است كه هم چنان مؤمنان را آفريديم در هر قريه كافران را نيز آفريده‌ايم لِيَمْكُرُوا فِيها تا عاقبت أمر ايشان به اين انجاميد كه مگر ميكردند در آن قريه و مردمان را از ايمان آوردن باز ميداشتند وَ ما يَمْكُرُونَ و مكر نميكنند اين كافران مجرم إِلَّا بِأَنْفُسِهِمْ مگر بنفسهاى خودشان زيرا كه و بال آن راجع به ايشانست « 1 » « وَ لا يَحِيقُ الْمَكْرُ السَّيِّئُ إِلَّا بِأَهْلِهِ » وَ ما يَشْعُرُونَ و نميدانند كه عقوبت مكر راجع به صاحب مكر است نه به غير او .

گويند كه : ابو جهل و أشياع او ميگفتند كه ما با بنى عبد مناف در شرف يكسانيم و ايشان ادعاء نزول وحى ميكنند و ما وقتى آن را قبول خواهيم كرد كه چنانچه بايشان وحى نازل مىشود بما نيز نازل شود و حق سبحانه و تعالى ازين خبر ميدهد كه وَ إِذا جاءَتْهُمْ و چون بيايد بكفار قريش آيَةٌ آيتى از قرآن يا معجزه‌اى در اثبات پيغمبر آخر الزمان قالُوا لَنْ نُؤْمِنَ گويند كه : ما ايمان نمىآريم بدين آيه كه از جانب اللَّه است حَتَّى نُؤْتى تا وقتى كه داده شويم ما مِثْلَ ما أُوتِيَ مانند آنچه داده شده‌اند رُسُلُ اللَّهِ فرستادگان و پيغمبران خدا ، پس حق تعالى در رد ايشان ميفرمايد كه : اللَّهُ أَعْلَمُ خداى داناتر است حَيْثُ يَجْعَلُ رِسالَتَهُ بموضعى كه مىنهد پيغام خود را يعنى هر كرا داند كه او صلاحيت رسالت و نزول معجزه دارد او را مخصوص به آن ميسازد سَيُصِيبُ الَّذِينَ أَجْرَمُوا زود باشد كه برسد كسانى را كه مجرم و گناهكار شدند صَغارٌ خوارى و رسوايى عِنْدَ اللَّهِ نزد خداى تعالى وَ عَذابٌ شَدِيدٌ و عذابى سخت در آخرت بِما كانُوا يَمْكُرُونَ سبب مكر كردن ايشان با مؤمنان در دنيا و بروايت على بن ابراهيم « يمكرون » بمعنى « يعصون فى السر » است يعنى بسبب عصيان كردن ايشان در پنهانى .

فَمَنْ يُرِدِ اللَّهُ پس هر كرا كه خواهد خداى تعالى أَنْ يَهْدِيَهُ اينكه راه نمايد


( 1 ) - سورهء فاطر ، آيه 43 .