تفسير شريف لاهيجى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٨١٤

[ سوره الأنعام ( 6 ) : آيات 106 تا 117 ]

الحسنى صدقا و عدلا ، فقلت جعلت فداك انا نقرأها : و تمت كلمة ربك صدقا و عدلا ، فقال ان فيها الحسنى »

يعنى در روضهء كافى روايت از محمد بن مروان مىكند كه او گفت تلاوت كرد حضرت صادق عليه السّلام اين آيه را باضافهء كلمهء « الحسنى » پس من گفتم : فداى تو شوم ما اين آيه را بدون زيادتى لفظ « الحسنى » قرائت ميكنم پس حضرت گفت :

بدرستى كه درين آيه لفظ « الحسنى » هست و محرفين آن را انداخته‌اند لا مُبَدِّلَ نيست تبديل كننده‌اى لِكَلِماتِهِ مر كلمات خداى را يعنى احكام او را « و كلمه » بمعنى حكم نيز آمده . و اما تغيير و تبديل در لفظ قرآن كه آن را تحريف گويند ممكن است بل واقع ، و احاديث اهل بيت سلام اللَّه عليهم درين باب به حد تواتر معنوى رسيده و انكار آن جرأتست ، و حديثى كه الحال شنيدى نيز شاهد برين مطلب است وَ هُوَ السَّمِيعُ و اوست شنوا مر اقوال عباد را الْعَلِيمُ دانا باسرار ايشان و در اصول كافى از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده كه آن حضرت فرمود كه ، چون امام در شكم مادر بسن چهار ماهگى رسد و روح به آن تعلق گيرد فرشته‌اى حيوان نام بر بازوى راست امام آيهء كريمهء « وَ تَمَّتْ كَلِمَةُ رَبِّكَ » را تا اينجا نويسد و در بعضى روايات آمده كه اين آيه را بين عينين امام نويسد و بعضى ديگر بين كتفى امام مرويست ، و ميتواند كه بعضى از ائمه را بر عضد أيمن نويسد و بعضى را بين العينين و بعضى را بين الكتفين و بعد ازين حضرت فرمودند :

« فاذا صار الامر اليه جعل اللَّه له عمودا من نور يبصر به ما يعمل أهل كل بلدة »

يعنى پس هر گاه بگردد أمر امامت بسوى او و رياست عامهء خلق به او راجع شود ميگرداند خداى تعالى براى او عمودى از نور كه مىبيند به آن نور آنچه را كه به عمل مىآرند أهل هر بلدى و شهرى و بنا برين حديث مراد از « كلمه » امام عليه السّلام است .

هشام بن الحكم از حضرت أبو الحسن امام موسى الكاظم عليه السّلام روايت كرده كه آن حضرت فرمود كه : پس حق تعالى مذمت كثرت مىكند و ميفرمايد كه : وَ إِنْ تُطِعْ