تفسير شريف لاهيجى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٧٩٠
[ سوره الأنعام ( 6 ) : آيات 74 تا 90 ]
در حق موسى و هارون بظهور پيوست ، و بعضى را بزهد بسيار و عدم مخالطت با ناس و اعراض از مستلذات جهان بىاساس مانند زكريا و يحيى و عيسى و الياس ، و به جهت اين معنى در حق ايشان فرموده : « كُلٌّ مِنَ الصَّالِحِينَ » و طائفهاى را بعدم اتباع و اشياع مختص گردانيد . اللَّه تعالى اعلم بحقائق كلامه .
وَ مِنْ آبائِهِمْ و فضيلت داديم بعضى از پدران ايشان را وَ ذُرِّيَّاتِهِمْ و بعضى از فرزندان ايشان را وَ إِخْوانِهِمْ و بعضى از برادران ايشان را كه بحيلهء نبوت و رسالت محلى نشده بودند وَ اجْتَبَيْناهُمْ و برگزيديم اين پيغمبران را وَ هَدَيْناهُمْ و هدايت كرديم ايشان را إِلى صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ بر راه راست كه معرفت توحيد خداى تعالى و تنزيه اوست از شريك .
ذلِكَ اين فضل و اصطفاء هُدَى اللَّهِ هدايت خداست و راهنمايى او يَهْدِي بِهِ راه مينمايد به آن از روى لطف و توفيق مَنْ يَشاءُ هر كرا ميخواهد مِنْ عِبادِهِ از بندگان خود وَ لَوْ أَشْرَكُوا و اگر بالفرض و التقدير اين پيغمبران شريك آوردندى براى خداى تعالى با وجود اين فضل و كمال لَحَبِطَ عَنْهُمْ هر آينه باطل ميشد از ايشان ما كانُوا يَعْمَلُونَ آنچه بودند كه ميكردند ، يعنى صوابى بر آن نمىيافتند ، چه صحت عمل تابع ايمان است و هر گاه اين نباشد آن نيز نخواهد بود .
أُولئِكَ آن گروه انبياء الَّذِينَ آنانند كه آتَيْناهُمُ الْكِتابَ داديم ايشان را كتاب يعنى جنس « كتاب » اعم از توراة و انجيل و صحف و غير ذلك وَ الْحُكْمَ و حكم كردن ميان مردم وَ النُّبُوَّةَ و رسالت و پيغمبرى فَإِنْ يَكْفُرْ بِها پس اگر انكار كنند و اعتقاد نيارند بكتاب و حكم و نبوت هؤُلاءِ اين گروه معاندان از قريش و اصحاب پيغمبر كه منكر ولايت أمير المؤمنين عليه السّلاماند فَقَدْ وَكَّلْنا پس بتحقيق بر گماشتهايم ما بِها اى بمراعاتها ، يعنى براى مراعات اين سه چيز و ايمان به آن قَوْماً گروهى را كه لَيْسُوا بِها بِكافِرِينَ نيستند بدين چيزها انكار كنندگان بروايت على بن ابراهيم مراد