تفسير شريف لاهيجى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٧٨٥

[ سوره الأنعام ( 6 ) : آيات 74 تا 90 ]

وَ كَيْفَ أَخافُ و چگونه بترسم ما أَشْرَكْتُمْ چيزى را كه شما آن را شريك خدا ساختيد كه نه ضرر تواند رسانيد و نه نفع وَ لا تَخافُونَ و نميترسيد شما أَنَّكُمْ أَشْرَكْتُمْ بِاللَّهِ از اينكه شريك آوريد براى خدايى كه ضار و نافع است ما لَمْ يُنَزِّلْ بِهِ چيزى را كه فرو نفرستاده خداى شما بشريك آوردن او عَلَيْكُمْ سُلْطاناً بر شما دليل و حجتى فَأَيُّ الْفَرِيقَيْنِ پس كدام ازين دو گروه موحد و مشرك أَحَقُّ بِالْأَمْنِ سزاوار ترند بايمن بودن از عذاب دنيوى و اخروى ، آيا موحدين كه ايمان بخدايى آورده‌اند كه قادر و قاهر و غالب است يا مشركين كه اعتقاد به چيزى چند دارند كه عاجز و مقهور و مغلوبند ؟ اگر شما را درين قول جوابى باشد بگوئيد إِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ اگر باشيد كه بدانيد كه كدام سزاوارترند بأمن .

پس حق تعالى ميفرمايد كه : الَّذِينَ آمَنُوا آن كسانى كه ايمان آورده‌اند وَ لَمْ يَلْبِسُوا و نياميخته‌اند إِيمانَهُمْ بِظُلْمٍ ايمان خود را بشرك ، پس مراد از ظلم شرك خواهد بود و كدام ظلمى از شرك بالاتر است ؟ حضرت لقمان به پسر خود گفت : « إِنَّ الشِّرْكَ لَظُلْمٌ عَظِيمٌ » أُولئِكَ لَهُمُ الْأَمْنُ آن گروه مر ايشان راست ايمنى از عذاب الهى

فى اصول الكافى عن أبى عبد اللَّه عليه السّلام فى قوله تعالى : الَّذِينَ آمَنُوا وَ لَمْ يَلْبِسُوا إِيمانَهُمْ بِظُلْمٍ قال : « بما جاء به محمد من الولاية و لم يخلطوها بولاية فلان و فلان فهو الملبس بظلم »

يعنى حضرت صادق عليه السّلام در تفسير اين آيهء كريمه فرمودند كه مراد از آمنوا در « الَّذِينَ آمَنُوا » ايمانست به آنچه آورده محمد صلوات اللَّه عليه و آله آن را از ولايت امير المؤمنين عليه السّلام و مراد از « وَ لَمْ يَلْبِسُوا إِيمانَهُمْ بِظُلْمٍ » آنست كه مخلوط نكرده باشند آن ولايت امير المؤمنين عليه السّلام را بولايت غير او از خلفاء جور مانند اول و ثانى پس آن ايمان مخلوط آميخته است بظلم و ستم وَ هُمْ مُهْتَدُونَ و ايشان راه يافتگان و به حق پيوستگانند .

وَ تِلْكَ و همهء آنچه گذشت از احتجاج و استدلال ابراهيم بر قوم خود حُجَّتُنا