تفسير شريف لاهيجى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٧٧٤

[ سوره الأنعام ( 6 ) : آيات 63 تا 73 ]

تجويز كرده‌اند و خواب و اغما نيست مگر از قبيل سهو و نسيان و بعد ازين گفته كه :

اين ظنى كه جبائى بر اماميه كرده فاسد است و بعض الظن اثم ازين كلام چنين معلوم مىشود كه جواز نسيان انبيا در غير امور تبليغى مجمع عليه فرقهء ناجيهء اماميه است و خلافى در آن نيست با آنكه مشهور پيش اماميه عدم جواز مطلق سهو و نسيانست بر انبيا و اوصيا بنا برين ظن صاحب مجمع البيان ظنى است فاسد و بعض الظن اثم ، و قطع نظر ازين نسيان در امرى كه حق تعالى نهى از آن كرده باشد نسيان در امور تبليغى خواهد بود و اين خود باتفاق جايز نيست .

و از حضرت امام محمد باقر عليه السّلام مرويست كه بعد از نزول اين آيه أهل اسلام گفتند : يا رسول اللَّه ما را از طواف بيت اللَّه و از نشستن در مسجد الحرام چاره‌اى نيست و كافران نيز پيوسته در مسجد مىآيند و همواره استهزا ميكنند و ما بنا برين نميتوانيم كه ترك مجالست با ايشان كنيم آيه آمد كه :

وَ ما عَلَى الَّذِينَ يَتَّقُونَ و نيست بر مؤمنانى كه پرهيز مينمايند از خوض كردن در استهزا و غير ذلك و لا علاج با مستهزءين مىنشينند مِنْ حِسابِهِمْ از اعمال بد و جرايم مستهزءين مِنْ شَيْءٍ چيزى وَ لكِنْ ذِكْرى و ليكن بر مؤمنانست كه پند دهند اين مستهزءين را پند دادنى لَعَلَّهُمْ يَتَّقُونَ تا آنكه ايشان نيز مانند اهل ايمان پرهيز كنند ازين عمل قبيح .

وَ ذَرِ الَّذِينَ و اعراض كن از آنان كه اتَّخَذُوا فرا گرفتند دِينَهُمْ لَعِباً وَ لَهْواً دين خود را ببازى و به كار بىفايده و بعضى گفته‌اند كه : مراد از « وَ ذَرِ الَّذِينَ » امر است به ترك تعرض ايشان و جدال ننمودن با اينها بنا بر اين آيت را بآيت سيف منسوخ ميدانند و چون اصل عدم نسخ است پس مراد ازين آيت اينست كه مبالات باقوال و افعال ايشان مدار و از گفتار و كردار اينگروه اعراض نما و سعى بليغ در تبليغ احكام به عمل بياور وَ غَرَّتْهُمُ الْحَياةُ الدُّنْيا و فريب داده است ايشان را زندگانى فانى