تفسير شريف لاهيجى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٧٤٦

[ سوره الأنعام ( 6 ) : آيات 25 تا 30 ]

وَ مِنْهُمْ و بعضى از كفار قريش مانند أبو جهل و ابو سفيان و وليد بن مغيره و عتبه مَنْ يَسْتَمِعُ إِلَيْكَ كسانيند كه گوش فرا ميدارند بسوى تو وقتى كه تلاوت قرآن مجيد ميكنى تا آزار به تو رسانند وَ جَعَلْنا و گردانيديم يعنى افكنديم عَلى قُلُوبِهِمْ أَكِنَّةً بر دلهاى ايشان پوششها و پرده‌ها را أَنْ يَفْقَهُوهُ به جهت كراهة آنكه فهم كنند آن را وَ فِي آذانِهِمْ و گردانيده‌ايم يعنى نهاده‌ايم در گوشهاى ايشان وَقْراً ثقل و گرانى را تا قرآن را نشنوند و با تو در مقام بىادبى درنيايند وَ إِنْ يَرَوْا و اگر به بينند اين معاندان كُلَّ آيَةٍ هر معجزه را كه از تو صادر ميگردد لا يُؤْمِنُوا بِها ايمان نمىآرند بدان از غايت جحود و عناد حَتَّى إِذا جاؤُكَ تا آنكه چون بيايند پيش تو يُجادِلُونَكَ در حالتى كه جدال و خصومت كنند با تو يَقُولُ الَّذِينَ كَفَرُوا گويند در مقام جدال آنان كه به خدا و برسول او كافر شدند إِنْ هذا نيست اين قرآن إِلَّا أَساطِيرُ الْأَوَّلِينَ مگر افسانه و اكاذيب پيشينيان مانند افسانهء رستم و اسفنديار و غير آن ، و اين از غايت جهل و عناد است كه أصدق حديث را تشبيه به اكاذيب كاسده و خرافات باطله مينمايند « اساطير » بمعنى أباطيل است و جمع اسطوره است .

وَ هُمْ يَنْهَوْنَ عَنْهُ بروايت على بن ابراهيم ضمير « هم » راجع بكفار بنى هاشم است يعنى جمعى از بنى هاشم بواسطهء قرابت با رسول باز ميدارند قريش را از آزار رسانيدن به او و اعانت او ميكردند وَ يَنْأَوْنَ عَنْهُ و خود دور ميشوند از او و ايمان به آن جناب نمىآرند و قول بعضى كه گفته‌اند كه : اين آيهء كريمه در شأن حضرت ابو طالب است