تفسير شريف لاهيجى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٦١٦
[ سوره المائدة ( 5 ) : آيات 4 تا 5 ]
كتابيه را بنكاح خود در آورند بايد كه ايشان را از شرب خمر و أكل لحم خنزير منع كنند و
فى رواية « لا تتزوج الرجل اليهودية و النصرانية على المسلمة و يتزوج المسلمة على اليهودية و النصرانية »
إِذا آتَيْتُمُوهُنَّ چون بدهيد بايشان أُجُورَهُنَّ مهرهاى ايشان را ، ظاهر اين آيه دلالت بر حليت نكاح منقطع كتابيه مىكند زيرا كه در نكاح منقطع دادن اجوره لازم است نه در نكاح دوام ، مگر آنكه گفته شود كه اين قيد بر سبيل أولويت و افضليت است زيرا كه بدون أداء مهر نيز حلال است نكاح وطى ايشان گاهى كه زنان امتناع ننمايند بدون دادن مهر ، به تفصيلى كه در كتب فقهيه مسطور است . و بعضى گفتهاند كه : « إِذا آتَيْتُمُوهُنَّ أُجُورَهُنَّ » به اين معنى است كه هر گاه لازم گردانيد بر خود دادن مهور ايشان را .
مُحْصِنِينَ در حالتى كه بدان نكاح عفت و صلاح جويندگان باشيد غَيْرَ مُسافِحِينَ نه زنا كنندگان بحسب ظاهر وَ لا مُتَّخِذِي أَخْدانٍ و نه فراگيرندگان دوستان به پنهانى چنانچه عادت عرب بود كه مردى زنى را در خفيه دوست گرفتى و آن را بمنزلهء نكاح دانسته با او زنا كردى .
وَ مَنْ يَكْفُرْ بِالْإِيمانِ و هر كه نگرود و تصديق نكند بدانچه تصديق به آن واجب باشد از اصول و فروع ، بنا برين مراد از « ايمان » شرايع اسلام است و از كفر به آن انكار و امتناع از آنست فَقَدْ حَبِطَ عَمَلُهُ پس بدرستى كه باطل باشد عمل او و ثوابى بر آن مترتب نگردد زيرا كه صحت اعمال فرع ايمانست در كافى از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده كه مراد از « وَ مَنْ يَكْفُرْ بِالْإِيمانِ » اينست كه ترك كند عملى را كه اقرار به آن كرده بود مثل آنكه ترك نماز كند بدون سقمى و شغلى يعنى بدون عذرى ، و در روايت ديگر از أحدهما عليهما السلام آمده كه
« ترك العمل حتى يدعه أجمع »
يعنى ترك كند عملى را كه در شرع مأمور به آن بود تا آنكه واگذارد همهء اعمال را و يكباره ياغى شود و محمد بن مسعود عياشى باسناد خود از جابر و او از حضرت امام