تفسير شريف لاهيجى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٥٨٢
[ سوره النساء ( 4 ) : آيات 153 تا 159 ]
باشيد وَ قُلْنا لَهُمُ و گفتيم مر ايشان را به زبان موسى يا به زبان داود : لا تَعْدُوا فِي السَّبْتِ از حد در مگذريد در حكم روز شنبه يعنى مرتكب نشويد چيزى را كه درين روز بر شما حرام گردانيدهايم وَ أَخَذْنا مِنْهُمْ و فرا گرفتيم از ايشان در باب هر يك ازين أحكام مِيثاقاً غَلِيظاً پيمانى استوار كه ايشان گفتند : « سَمِعْنا وَ أَطَعْنا » .
فَبِما نَقْضِهِمْ مِيثاقَهُمْ با در « فبما نقضهم » براى سببيت است و كلمهء « ما » زايد چنانچه على بن ابراهيم رضى اللَّه عنه در تفسير خود اشارت بر اينمعنى كرده گفته است كه : « فَبِما نَقْضِهِمْ مِيثاقَهُمْ يعنى فبنقضهم ميثاقهم » و عامل در « فبما نقضهم » محذوفست اى « فلعناهم بنقضهم ميثاقهم » يعنى پس لعنت كرديم ايشان را بسبب شكستن ايشان عهد خود را كه در قبول اين احكام بسته بودند وَ كُفْرِهِمْ بِآياتِ اللَّهِ و بسبب نگرويدن ايشان بحجتهاى الهى كه دالند بر صدق انبيا .
وَ قَتْلِهِمُ الْأَنْبِياءَ و بسبب كشتن ايشان پيغمبران را بِغَيْرِ حَقٍّ بناحق يعنى بسبب كشتن أسلاف و اجداد ايشان انبيا را و راضى بودن ايشان مرين فعل حرام شنيع قبيح را ، و چون ايشان راضى بقتل انبياء بودند حق سبحانه و تعالى بحسب ظاهر الزام قتل بر ايشان نموده فرموده : « وَ قَتْلِهِمُ الْأَنْبِياءَ » چنانچه اين معنى صريح حديث اهل بيت عصمت است سلام اللَّه عليهم اجمعين ، و پيش ازين نيز در حيطهء بيان در آمده .
وَ قَوْلِهِمْ و بسبب قول ايشان كه گفتند : قُلُوبُنا غُلْفٌ دلهاى ما در غلافست و پردهء غفلت آن را از فهم احكامى كه حضرت رسالت پناه محمدى صلوات اللَّه عليه و آله ميفرمايد حاجز و مانع گرديده ليكن نه چنانست كه ايشان ميگويند بَلْ طَبَعَ اللَّهُ عَلَيْها بلكه مهر خذلان نهاده است خداى تعالى بر دلهاى ايشان و سلب توفيق از ايشان نموده بِكُفْرِهِمْ به جهت كفر و عناد جبلى ايشان فَلا يُؤْمِنُونَ پس تصديق نميكنند إِلَّا قَلِيلًا مگر تصديقى اندك يعنى بهمهء احكام تصديق نميكنند بلكه بعضى را قبول ميكنند و بعضى ديگر را انكار مينمايند ، يا معنى آنست كه پس ايمان نميارند