تفسير شريف لاهيجى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤٦٣
[ سوره النساء ( 4 ) : آيات 29 تا 31 ]
گفته‌اند كه تقدير كلام چنين است كه « يريد اللَّه ما يريد ليبين لكم » يعنى اراده مىكند خداى تعالى آنچه را كه اراده مىكند تا آنكه بيان كند أحكام شرعيه را براى شما وَ يَهْدِيَكُمْ و تا راه نمايد شما را سُنَنَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِكُمْ راهها و علمهاى كسانى را كه بودند پيش از شما از انبياء و أهل حق تا آنكه شما اقتدا به آنها كنيد وَ يَتُوبَ عَلَيْكُمْ و بيامرزد گناهان شما را و يا ارشاد كند شما را بسوى چيزى كه منع كند شما را از معاصى ، و قبول توبه كند اگر ارتكاب معصيت نكنيد وَ اللَّهُ عَلِيمٌ و خداى تعالى داناست بمصالح شما در آنچه فرمايد شما را از احكام و تكاليف حَكِيمٌ راست گفتار درست كردار است . وَ اللَّهُ يُرِيدُ و خداى ميخواهد بدين أحكام أَنْ يَتُوبَ عَلَيْكُمْ اينكه دلالت كند شما را با مورى كه منع شما از معصيت كند ، و سبب توبه و قبول توبهء شما گردد ، و تكرار اين آيه اشارت بر تاكيد در آنست وَ يُرِيدُ الَّذِينَ و ميخواهند آنان كه يَتَّبِعُونَ الشَّهَواتِ پيروى ميكنند آرزوهاى نفس خود را أَنْ تَمِيلُوا اينكه ميل كنيد از راه حق و از احكام حكيم مطلق مَيْلًا عَظِيماً ميل كردنى بزرگ يُرِيدُ اللَّهُ مىخواهد خداى تعالى أَنْ يُخَفِّفَ عَنْكُمْ اينكه سبك گرداند و سهل سازد تكاليف را بر شما و لهذا نكاح دختر عمه و دختر خاله و كنيز غير و امثال آن را بر شما حلال گردانيد وَ خُلِقَ الْإِنْسانُ ضَعِيفاً و آفريده شده است آدمى بحسب استعداد ذاتى و مصلحت الهى ناتوان و عاجز از كشيدن بار تكليف و از صبر نمودن در شهوات و تحمل مشاق طاعات .
و چون حق تعالى بيان تحريم زنان نمود بر غير وجوه مشروعه تعقيب آن به ذكر تحريم تصرف در اموال مردم مىنمايد در وجوه باطله و مىفرمايد كه :
[ سوره النساء ( 4 ) : آيات 29 تا 31 ]
[ سوره النساء ( 4 ) : آيات 29 تا 31 ]
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تَأْكُلُوا أَمْوالَكُمْ بَيْنَكُمْ بِالْباطِلِ إِلاَّ أَنْ تَكُونَ تِجارَةً عَنْ تَراضٍ مِنْكُمْ وَ لا تَقْتُلُوا أَنْفُسَكُمْ إِنَّ اللَّهَ كانَ بِكُمْ رَحِيماً ( 29 ) وَ مَنْ يَفْعَلْ ذلِكَ عُدْواناً وَ ظُلْماً فَسَوْفَ نُصْلِيهِ ناراً وَ كانَ ذلِكَ عَلَى اللَّهِ يَسِيراً ( 30 ) إِنْ تَجْتَنِبُوا كَبائِرَ ما تُنْهَوْنَ عَنْهُ نُكَفِّرْ عَنْكُمْ سَيِّئاتِكُمْ وَ نُدْخِلْكُمْ مُدْخَلاً كَرِيماً ( 31 )