تفسير شريف لاهيجى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤٢٩

[ سوره النساء ( 4 ) : آيات 1 تا 6 ]

و سيرت باشد از نتائج حوراست و هر كه . بر عكس آن باشد از نسل دختر جانّ است .

چنانچه در سورهء مائده مذكور خواهد شد .

وَ اتَّقُوا اللَّهَ و بترسيد خداى را الَّذِي آن خداى را كه تَسائَلُونَ بِهِ سؤال ميكنيد يكديگر را به او ، و ميگوييد : « أسألك باللّه » يعنى سؤال ميكنيم ترا به خدا وَ الْأَرْحامَ معطوفست بر « اللَّه » أى و اتقوا الارحام أن تقطعوها ، يعنى و بترسيد و پرهيز نمائيد از ارحام كه قطع آن كنيد و صلهء رحم بجا نياريد . از ائمهء هدى عليهم السلام مرويست كه

« هى ارحام الناس أن اللَّه عز و جل أمر بصلتها و عظّمها ، الا ترى أنه جعلها معه ، يعنى قرنها باسمه فى الامر بالتقوى »

حاصل معنى اينست كه مراد از ارحام درين قول خداى تعالى ارحام جميع ناس است كه حق تعالى أمر بصلهء آن ارحام كرده و عظيم شمرده اين صله را ، زيرا كه مقرون ساخته آن را باسم خود در امر بتقوى و فرموده :

« و اتقوا اللَّه و اتقوا الارحام ان تقطعوها »

إِنَّ اللَّهَ بدرستى كه خداى تعالى كانَ عَلَيْكُمْ هست بر شما و بر افعال و اقوال شما رَقِيباً مطلع و نگهبان ، پس در جميع احوال چنان كنيد كه از شما معصيتى سر نزند .

وَ آتُوا الْيَتامى و بدهيد اى اولياء يتيمان مر يتيمان را بطريق انفاق در حين صغر سن و بطريق تسليم بايشان در حال بلوغ و رشد ، و اطلاق يتيم بر بالغ بر سبيل مجاز است چنانچه حضرت رسالت پناه صلى اللَّه عليه و آله را هنگام بلوغيّت يتيم ابو طالب ميگفتند أَمْوالَهُمْ مالهاى ايشان را كه به حكم ولايت و وصايت در تصرف خود داشتيد ، و گويند سبب نزول آيهء كريمه اين بود كه مردى مال برادرزادهء يتيم خود را تصرف نموده بعد از بلوغ به او نميداد و بمجلس شريف پيغمبر صلوات اللَّه عليه و آله رفتند ، پس اين آيه نازل شد و عم او اطاعت قول خدا نموده مال برادرزاده را تسليم او نمود . بعد از آن حضرت فرمود :

« من يوق شح نفسه و يطيع ربه هكذا فانه يحلّ داره »

يعنى هر كه نگاهداشته شود از بخل نفس و اطاعت كند پروردگار خود را اينچنين كه اينمرد