تفسير شريف لاهيجى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤٢٢

[ سوره آل‌عمران ( 3 ) : آيات 190 تا 200 ]

اوست كه مرتضى على و يازده فرزند اويند . و

فى تفسير العياشى عن الصادق عليه السّلام فى قوله : رَبَّنا إِنَّنا سَمِعْنا مُنادِياً يُنادِي لِلْإِيمانِ أَنْ آمِنُوا بِرَبِّكُمْ فَآمَنَّا ، قال : هو أمير المؤمنين نودى من السماء أن : آمن بالرسول !

و آمن به يعنى مراد از « آمنوا » اگرچه بحسب ظاهر جمع است أما مراد أمير المؤمنين عليه السّلام است كه مذاكره شد از آسمان به اينكه ايمان بيار بفرستادهء پروردگار خود ! و او ايمان به آن حضرت آورد ، و چون معرفت بطون قرآن بعلم شامل ائمهء هدى عليهم السلام مرجوع است و ميتواند كه آيه را چند بطن باشد هر كدام را ائمهء دين بنا بر حكم و مصالح در وقتى براى شيعيان خود ظاهر كرده باشند ، بنا برين تدافع درين مقام و در أمثال اين أصلا گنجايش ندارد .

رَبَّنا اى پروردگار ما فَاغْفِرْ لَنا ذُنُوبَنا پس بپوشان و بيامرز براى ما گناهان ما را كه بلا توبه باشد وَ كَفِّرْ عَنَّا و محو كن از ما سَيِّئاتِنا گناهان ما را بعد از توبه و يا مراد از « ذنوب » گناهان كبيره و از « سيئات » گناهان صغيره است ، يا أول گناهان گذشته و ثانى گناهان آينده است وَ تَوَفَّنا و بميران ما را مَعَ الْأَبْرارِ با نيكوكاران ، يعنى ما را با ايشان محشور گردان .

رَبَّنا اى پروردگار ما وَ آتِنا و بده ما را ما وَعَدْتَنا آنچه وعده كرده‌اى ما را از ثواب اخروى عَلى رُسُلِكَ بر زبانهاى فرستاده‌هاى خود ، بنا برين « على رسلك » بتقدير « على ألسنة رسلك » خواهد بود ، و ميتواند كه تقدير آيه چنين باشد « و آتنا ما وعدتنا على تصديق رسلك » وَ لا تُخْزِنا يَوْمَ الْقِيامَةِ و شرمنده مكن ما را در قيامت إِنَّكَ بدرستى كه تو لا تُخْلِفُ الْمِيعادَ خلاف نكنى وعدهء خود را در دادن ثواب بر مؤمنان و اجابت دعاء ايشان صاحب مجمع البيان گفته كه : مرويست از ائمهء آل محمد عليهم السلام كه ايشان أمر ميكرده‌اند بقرائت پنج آيه از آخر سورهء آل عمران در وقت قيام بشب براى نماز شب ، و در وقت پهلو خوابيدن بعد از أداء دو ركعت نافلهء صبح ، و آن پنج آيه از « إِنَّ فِي خَلْقِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ » است تا « لا تُخْلِفُ الْمِيعادَ » .