تفسير شريف لاهيجى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤١٢

[ سوره آل‌عمران ( 3 ) : آيات 181 تا 183 ]

وَ لِلَّهِ مِيراثُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ و مر خداى راست ميراث آسمانها و زمين يعنى هر كه در آسمانها و زمين است هلاك شوند و جميع ملك آسمان و زمين او را مسلّم ماند پس بايد كه قبل از آنكه دست تصرف از آن كوتاه شود حقوق واجبه را در راه خدا صرف كنند وَ اللَّهُ بِما تَعْمَلُونَ خَبِيرٌ و خداى به آنچه ميكنند مردمان از ايتاء زكات و منع آن داناست و جزا بر طبق آن خواهد داد .

[ سوره آل‌عمران ( 3 ) : آيات 181 تا 183 ]

[ سوره آل‌عمران ( 3 ) : آيات 181 تا 183 ]

لَقَدْ سَمِعَ اللَّهُ قَوْلَ الَّذِينَ قالُوا إِنَّ اللَّهَ فَقِيرٌ وَ نَحْنُ أَغْنِياءُ سَنَكْتُبُ ما قالُوا وَ قَتْلَهُمُ الْأَنْبِياءَ بِغَيْرِ حَقٍّ وَ نَقُولُ ذُوقُوا عَذابَ الْحَرِيقِ ( 181 ) ذلِكَ بِما قَدَّمَتْ أَيْدِيكُمْ وَ أَنَّ اللَّهَ لَيْسَ بِظَلاَّمٍ لِلْعَبِيدِ ( 182 ) الَّذِينَ قالُوا إِنَّ اللَّهَ عَهِدَ إِلَيْنا أَلاَّ نُؤْمِنَ لِرَسُولٍ حَتَّى يَأْتِيَنا بِقُرْبانٍ تَأْكُلُهُ النَّارُ قُلْ قَدْ جاءَكُمْ رُسُلٌ مِنْ قَبْلِي بِالْبَيِّناتِ وَ بِالَّذِي قُلْتُمْ فَلِمَ قَتَلْتُمُوهُمْ إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ ( 183 )

لَقَدْ سَمِعَ اللَّهُ هر آينه بتحقيق شنيد خداى تعالى و داناست بعلم كامل خود قَوْلَ الَّذِينَ قالُوا سخن آنان را كه گفتند : إِنَّ اللَّهَ فَقِيرٌ بدرستى كه خداى تعالى درويش است وَ نَحْنُ أَغْنِياءُ و ما توانگرانيم على بن ابراهيم از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده كه آن حضرت فرمودند كه : به خدا قسم كه اين گروه خداى را نديده‌اند كه تا بدانند او درويش است و ليكن چون اولياء خدا را درويش ديده‌اند پس گفته‌اند كه اگر خدا غنى مىبود هر آينه أولياء او نيز غنى ميبودند پس فخر كردند بر خداى تعالى بغنى و توانگرى و ابن شهر آشوب در مناقب خود آورده كه حضرت امام محمد باقر عليه السّلام فرمود كه : اين جماعت كسانىاند كه گمان كرده‌اند كه امام محتاج است از ايشان بسوى چيزى كه ايشان به خدمت امام مىبرند ، بنا برين « قالُوا إِنَّ اللَّهَ فَقِيرٌ » بتقدير « قالوا ان أولياء اللَّه فقير » است و در كتب تفسير مرقوم است كه چون آيهء « مَنْ ذَا الَّذِي يُقْرِضُ اللَّهَ قَرْضاً حَسَناً » نازل شد بعضى از يهودان گفتند كه خداى درويش است كه از ما قرض