تفسير شريف لاهيجى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣١٣

[ سوره آل‌عمران ( 3 ) : آيات 26 تا 32 ]

اعمال يا بصور مثاليه وَ ما عَمِلَتْ مِنْ سُوءٍ و آنچه كرده باشد از بدى نيز نزد او حاضر باشد تَوَدُّ حالكونى كه دوست دارد آن نفس لَوْ أَنَّ بَيْنَها وَ بَيْنَهُ و اينكه باشد ميان آن نفس و ميان عمل او أَمَداً بَعِيداً راهى دور و دراز وَ يُحَذِّرُكُمُ اللَّهُ ميترساند شما را خداى تعالى نَفْسَهُ از عذاب خود ، تكرار اين از جهت تاكيد و تذكير است وَ اللَّهُ رَؤُفٌ بِالْعِبادِ و خداى تعالى مهربان است به بندگان خود ، از اينست كه از عذاب خود ايشان را ميترساند تا ايشان متنبه شده ارتكاب معاصى نكنند .

قُلْ بگو اى محمد مر يهود و نصارى را كه ميگويند « 1 » « نَحْنُ أَبْناءُ اللَّهِ وَ أَحِبَّاؤُهُ » : إِنْ كُنْتُمْ تُحِبُّونَ اللَّهَ اگر هستيد شما صادق كه دوست ميداريد خداى را فَاتَّبِعُونِي پس پيروى كنيد مرا يُحْبِبْكُمُ اللَّهُ تا خدا شما را دوست دارد ، يعنى راضى باشد از شما و فى تفسير على بن ابراهيم : « حب اللَّه للعباد رحمته منه لهم ، و حب العباد للَّه طاعتهم له » يعنى دوستى خداى تعالى مر بندگانراست رحمتى از خداى تعالى مر ايشان را و دوستى عباد مر خداى را طاعت و عبادت ايشانست مر خداى را ، او چنانچه محبت خدا را به تبعيت پيغمبران خدا ميتوان دانست همچنين به پيروى ائمهء هدى نيز معلوم مىشود

فى روضة الكافى عن الصادق عليه السّلام فى ضمن حديث طويل : « و من سرّه ان يعلم ان اللَّه يحبه فليعمل بطاعة اللَّه و ليتبعنا ، ا لم تسمع قول اللَّه تعالى لنبيه : قُلْ إِنْ كُنْتُمْ تُحِبُّونَ اللَّهَ فَاتَّبِعُونِي يُحْبِبْكُمُ اللَّهُ وَ يَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوبَكُمْ وَ اللَّهُ ، لا يطيع اللَّه عبد أبدا الا أدخل اللَّه عليه فى طاعته اتباعنا ، لا و اللَّه لا يتبعنا عبد ابدا الا أحبه اللَّه ، و لا و اللَّه لا يدع احد اتباعنا أبدا الا أبغضنا ، و لا و اللَّه لا يبغضنا احد ابدا الا عصى اللَّه و من مات عاصيا للَّه أخزاه اللَّه و اكبه على وجهه فى النار »

يعنى حضرت صادق عليه السّلام در ضمن حديث طويلى فرمود كه : هر كس را مسرور ميگرداند اينكه بداند كه حق تعالى دوست ميدارد او را پس بايد كه بجا بيارد طاعت خداى تعالى را ، و بايد كه پيروى كند ما را ، آيا نشنيده قول خداى

( 1 ) - سورهء مائده ، آيهء 18 .