تفسير شريف لاهيجى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٨٦

[ سوره البقرة ( 2 ) : آيات 282 تا 284 ]

يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أى آن كسانى كه ايمان آورده‌ايد إِذا تَدايَنْتُمْ بِدَيْنٍ هر گاه معامله كنيد با يكديگر بطريق نسيه خواه كم باشد و خواه بسيار ، و اين تعميم از تنكير « بدين » مفهوم مىشود و فايدهء « بدين » با آنكه تداين متضمن معنى دين است مثل « 1 » « طائِرٍ يَطِيرُ بِجَناحَيْهِ » يا دفع توهم حمل تداين بر معنى مجاز آنست ، چنانچه ميگويند :

« كما تدين تدان » يعنى هم چنان چه جزاء ميدهى جزا داده ميشوى ، و يا تصريح است بمرجع ضمير « فاكتبوه » كه بعد ازين مىآيد إِلى أَجَلٍ مُسَمًّى تا وقت معين نامبرده شده نه تا وقت مبهم مثل قدوم حاج مثلا فَاكْتُبُوهُ پس بنويسيد آن دين را تا نسيانى و انكارى كه باعث نزاع و جدال باشد رو ندهد ، و هذا الامر للاستحباب بإجماعنا وَ لْيَكْتُبْ بَيْنَكُمْ كاتِبٌ بِالْعَدْلِ و بايد كه بنويسد آن معامله را ميان شما نويسنده‌اى براستى بدون زيادتى و نقصان .

وَ لا يَأْبَ كاتِبٌ أَنْ يَكْتُبَ و بايد كه ابا نكند و اجتناب ننمايد هيچ نويسنده‌اى از اينكه بنويسد آن را كَما عَلَّمَهُ اللَّهُ چنانچه تعليم او كرده خداى تعالى نوشتن آن را فَلْيَكْتُبْ پس بايد كه بنويسد كاتب ، اين أمر است بكتابت بعد از نهى از ابا و امتناع از آن ، و « كَما عَلَّمَهُ اللَّهُ » محتمل است كه متعلق بما قبل خود باشد و محتمل است كه مربوط


( 1 ) - سورهء انعام ، آيهء 38 .