تفسير شريف لاهيجى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٠٨

[ سوره البقرة ( 2 ) : آيات 222 تا 223 ]

بعضى گفته‌اند كه « يطهرن » بتشديد بمعنى « يطهرن » بتخفيف است زيرا كه « تفعل » مزيد گاهى بمعنى « فعل » مجرد ميآيد ، بنا برين معنى آيه چنين است كه جماع مكنيد با حايض تا آنكه حيض منقطع شود ، پس چون حيض منقطع شود وطى كنيد « مِنْ حَيْثُ أَمَرَكُمُ اللَّهُ » و صاحب مجمع البيان « حَتَّى يَطْهُرْنَ » بتشديد « طاء » را بوضوء نيز تفسير كرده ، يعنى تقرب مجوئيد با حايض تا آنكه بعد از ظهر و انقطاع دم وضو كنند ، و فرموده : « و هو مذهبنا » و در تفسير « فَإِذا تَطَهَّرْنَ » گفته اى اغتسلن ، و قيل :

« توضّأن أو غسلن الفرج بعد انقطاع الدم » غسل فرج در صحيحهء محمد بن مسلم از حضرت امام محمد باقر عليه السّلام وارد شده ، اما وضوء در كلام اصحاب يافت نشده و او متفرد به اين مذهب است ، پس مراد از « و هو مذهبنا » مذهب خود او خواهد بود .

إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ التَّوَّابِينَ بدرستى كه خداى تعالى دوست دارد توبه كنندگان از گناهان را وَ يُحِبُّ الْمُتَطَهِّرِينَ و دوست ميدارد پاك كنندگان خود را از نجاستها ، سوق آيت دلالت دارد بر اينكه مراد از « متطهرين » مجتنبين از جماع در حال حيض باشد بنا برين اين آيت از قبيل تخصيص بعد از تعميم خواهد بود از جهت زيادتى اهتمام و در كافى از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده كه بعضى از مردم اول استنجا به پنبه ميكردند و بعد از آن استنجا به آب مينمودند ، و چون اين خلق كريم بود حق تعالى اين آيت را نازل گردانيد كه « إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ التَّوَّابِينَ وَ يُحِبُّ الْمُتَطَهِّرِينَ » يعنى دوست ميدارد خداى تعالى اهل توبه را و دوست ميدارد آنان را كه پاك ميسازند خود را از خبث به آب بعد از آنكه پاك ساختند خود را به پنبه و احجار .

نِساؤُكُمْ حَرْثٌ لَكُمْ جملهء مستأنفه است ، يعنى زنان شما كشتزار شمايند فَأْتُوا حَرْثَكُمْ پس بيائيد كشتزار خود را أَنَّى شِئْتُمْ صاحب مجمع البيان كلمهء « انى » را بمعنى « أين » كه موضوع براى مكانست گرفته يعنى از هر مكانى كه خواهيد خواه از قبل و خواه از دبر ، و مؤيد اينست صحيحهء عبد اللَّه بن ابى يعفور از حضرت صادق عليه السّلام