تفسير شريف لاهيجى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٥١

[ سوره البقرة ( 2 ) : آيات 174 تا 176 ]

با ايشان خداى تعالى از نهايت غضب و خشم يَوْمَ الْقِيامَةِ در روز قيامت وَ لا يُزَكِّيهِمْ و پاك نگرداند ايشان را از ذنوب يا آنكه مدح و ثناى ايشان نكند ، و اين دو نفى ، اشارت بر غضب خداى تعالى بر ايشان و تعريضست بر حرمان ايشان از تقرب الهى وَ لَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ و مر ايشانراست عذابى الم رساننده .

أُولئِكَ الَّذِينَ اشْتَرَوُا الضَّلالَةَ اين گروه آنانند كه بدل كردند گمراهى را بِالْهُدى به راه راست يعنى بدل « هدى » ضلالت را اختيار كردند در دنيا وَ الْعَذابَ بِالْمَغْفِرَةِ و بدل مغفرت اختيار عذاب نمودند در آخرت زيرا كه كتمان حق كردند به جهت اغراض دو روزهء دنيا فَما أَصْبَرَهُمْ عَلَى النَّارِ .

و فى اصول الكافى عن ابى عبد اللَّه عليه السّلام فى قول اللَّه عز و جل : « فَما أَصْبَرَهُمْ عَلَى النَّارِ قال : ما أصبرهم على فعل ما يعلمون أنه يصيّرهم الى النار »

يعنى حضرت صادق عليه السّلام در تفسير « فَما أَصْبَرَهُمْ عَلَى النَّارِ » فرمودند كه چه چيز صابر گردانيد ايشان را بر كردن چيزى كه ميدانند كه آن چيز ميگرداند ايشان را بسوى آتش دوزخ ، يعنى ميدانند كه از فعل آن به آتش دوزخ ميروند . و على بن ابراهيم روايت كرده كه معناه

« فما أجرأهم على النار »

يعنى چه چيز ايشان را صاحب جرئت و جسارت گردانيده بر دخول نار و در مجمع البيان از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده كه در تفسير اين آيت فرمودند :

« أى فما أعلمهم بأعمال أهل النار »

يعنى چه چيز دانا گردانيد ايشان را باعمال و افعال اهل دوزخ .

ذلِكَ اين عذاب بِأَنَّ اللَّهَ بسبب آنست كه خداى تعالى نَزَّلَ الْكِتابَ بِالْحَقِّ نازل كرد كتاب توراة را براستى و ايشان بعضى احكام آن را قبول كردند و بعضى را پوشانيدند و بمعرض قبول در نياوردند وَ إِنَّ الَّذِينَ اخْتَلَفُوا فِي الْكِتابِ و بدرستى كه آنان كه اختلاف كردند در كتاب الهى كه قرآنست بعضى گفتند كه قرآن سحر است و بعضى گفتند كه كهانت است ، و بعضى گفتند شعر است لَفِي شِقاقٍ بَعِيدٍ هر آينه ايشان در مخالفت دور از حقند .