تفسير شريف لاهيجى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٠.٢٤

و اما اوصاف و مزايا و خصائص اين تفسير :

فطوبى لازمنة قد مضت و أبناء قد سبقت ، و يشهد بهذا ما هو

المروى عن سيدنا رسول اللَّه صلى اللَّه عليه و آله و سلم انه قال : « ما من يوم و لا ليلة و لا شهر و لا سنة الا و الذى قبله خير منه »

و من هذا قال يونس بن ميسرة : لا يأتى علينا زمان الا بكينا منه و لا تولى عنا الا بكينا عليه .

و من هذا قد سنح للمولف بالنظم الفارسى :

شد ز نخوت بر سر ما بار ما دستار ما * سبحهء ما از ريا ، در دست ما زنار ما

بسكه درد دين ز دل هر لحظه بيرون ميرود * دشنه بر دل مىخورد امسال از پار ما

و كان يحيى بن معاذ الرازى قدس سره كثيرا ما يقول : « ايها العلماء ! ان قصور كم قيصرية ، و بيوتكم كسروية ، و مراكبكم قارونية ، و اوانيكم فرعونية ، و اخلاقكم نمرودية ، و موائدكم جاهلية ، و مذاهبكم شيطانية ، فاين المحمدية ؟ » .

و نعم ما استفاض من المبدء الفياض الشيخ البهىّ الالمعى الشيخ فيضى مضامين ، و نظم فى منظومته الفارسية الموسومة بمركز الادوار و قال :

عارفى از شهر بصحرا گذشت * ديد عزازيل بدامان دشت

دل ز غم وسوسه پرداخته * ديده ز نيرنگ تهى ساخته

گفت به دو عارف صحرا نورد * كز چه درين باديه‌اى هرزه گرد ؟

طبع تو آسوده ز وسواس چيست ؟ * وين قدرت كندى الماس چيست ؟

كار تو در صومعه و خانقاه * باز چرا مانده‌اى از كارگاه ؟

تفرقه بخش صف طاعت نه‌اى * رخنه گر سلك جماعت نه‌اى

در صف اصحاب ، نهيب تو كو ؟ * جادوى جبريل فريب تو كو

شعبده انگيزى خويت كجاست ؟ * خوى بد عربده جويت كجاست ؟

نيست سر اشتلم آموزيت * سرد شد آن گرمى جان سوزيت