تفسير شريف لاهيجى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٢١

[ سوره البقرة ( 2 ) : آيات 135 تا 138 ]

قُولُوا بگوئيد أى مؤمنان و در اصول كافى از امام محمد باقر عليه السّلام روايت كرده

« عنى بالخطاب عليا و فاطمة و الحسن و الحسين فجرت بعدهم فى الأئمة »

آمَنَّا بِاللَّهِ ايمان آورده‌ايم بخداى تعالى وَ ما أُنْزِلَ إِلَيْنا و به آنچه نازل شده است بما يعنى به قرآن وَ ما أُنْزِلَ إِلى إِبْراهِيمَ وَ إِسْماعِيلَ وَ إِسْحاقَ وَ يَعْقُوبَ وَ الْأَسْباطِ و بصحفى كه نازل شده بسوى ابراهيم و فرزندان او كه اسماعيل و اسحاقند و نبيرهء او يعقوب و فرزندان و نباير « 1 » يعقوب . اگر چه صحف بابراهيم نازل شده نه به ديگرى ، اما چون ايشان عمل بصحف ابراهيم ميكردند گويا كه بايشان نيز نازل شده وَ ما أُوتِيَ مُوسى وَ عِيسى و به آنچه داده شده‌اند موسى و عيسى از توراة و انجيل وَ ما أُوتِيَ النَّبِيُّونَ مِنْ رَبِّهِمْ و به آنچه داده شده‌اند پيغمبران مذكور و غير مذكور از كتب و معجزات از نزد پروردگار ايشان لا نُفَرِّقُ بَيْنَ أَحَدٍ مِنْهُمْ تفرقه نميكنيم ميان يكى از ايشان بلكه به همه ايمان داريم نه مانند يهود كه ببعضى ايمان دارند و ببعضى ايمان ندارند وَ نَحْنُ لَهُ مُسْلِمُونَ و ما مر خداى تعالى را فرمانبردارانيم .

فَإِنْ آمَنُوا بِمِثْلِ ما آمَنْتُمْ بِهِ كلمهء « با » در « بِمِثْلِ ما آمَنْتُمْ » زايد است و « ما » مصدرى است كه مدخول خود را بمصدريت فروز ميآرد ، و تقدير كلام چنين است كه « فان آمنوا باللّه ايمانا مثل ايمانكم به » يعنى پس اگر ايمان بيارند مردمان بخداى تعالى ايمانى مانند ايمان آوردن شما بخداى تعالى فَقَدِ اهْتَدَوْا پس بتحقيق راه راست يافته باشند .

وَ إِنْ تَوَلَّوْا و اگر اعراض نمايند از ايمان بخداى تعالى فَإِنَّما هُمْ فِي شِقاقٍ پس نيستند ايشان مگر در مقام مخالفت با شما و مخالفت با حق در مجمع البيان گفته :

« روى عن الصادق عليه السّلام فى شقاق يعنى فى كفر »

پس به جهت تسليت مؤمنين ميفرمايد كه فَسَيَكْفِيكَهُمُ اللَّهُ پس زود باشد كه حق تعالى باز دارد از تو اى محمد و از امت تو شر شقاق و كفر ايشان را وَ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ و اوست شنوا و دانا باقوال و اعمال عباد .

( 1 ) - جمع مجعول است براى نبيره .