تفسير شريف لاهيجى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٥

[ سوره البقرة ( 2 ) : آيات 15 تا 20 ]

اللَّهُ يَسْتَهْزِئُ بِهِمْ خداى تعالى جزاء استهزاء ايشان را مىدهد به عذاب ابد و نكال سرمد ، چنانچه على بن ابراهيم روايت كرده است كه :

« الاستهزاء من اللَّه العذاب »

و

فى عيون اخبار الرضا عليه السّلام : « ان اللَّه تعالى لا يسخر و لا يستهزئ و لا يمكر و لا يخادع ، و لكنّه تعالى يجازيهم جزاء السخريّة و جزاء المكر و الخديعة »

و در بعضى روايات آمده كه در آخرت استهزاء اين گروه چنين كنند كه وقتى كه ايشان در جهنم معذب باشند درى از بهشت براى ايشان وا ميكنند ، و ايشان اين نعمت عظمى را ديده چون خواهند خود را بسرعت تمام به آن در رسانند در را مسدود كنند ، از اين است كه حق تعالى فرموده : « فَالْيَوْمَ الَّذِينَ آمَنُوا مِنَ الْكُفَّارِ يَضْحَكُونَ » و از اين حديث نيز معلوم شد كه ضحك و استهزاء نظر بمؤمنين است ، و اما حق سبحانه و تعالى به اين گونه نيز ايشان را معذّب ميسازد وَ يَمُدُّهُمْ فِي طُغْيانِهِمْ اى يمهلهم و يتأنّى بهم برفقه ، چنانچه در حديث وارد شده ، يعنى مهلت دهد خداى تعالى برفق و مداراى خود ايشان را در طغيان و سركشى ايشان ، و

فى رواية على بن ابراهيم : « يَمُدُّهُمْ فِي طُغْيانِهِمْ اى يدعهم فى طغيانهم »

يعنى واگذارد خداى تعالى ايشان را در طغيان ايشان ، بسبب سلب لطف و توفيق خود را از ايشان يَعْمَهُونَ حالكونى كه متحير باشند و قوت بصيرت ايشان مفقود باشد . و گفته‌اند كه « عمه » در بصيرت مستعمل مىشود چنانچه « عمى » مستعمل در بصر است .

أُولئِكَ الَّذِينَ اشْتَرَوُا الضَّلالَةَ بِالْهُدى اين گروه اهل نفاق آن جماعتىاند كه بخريدند گمراهى و كفر را بهدايت و ايمان ، يعنى بدل كردند فطرت ايمانى را و اختيار كفر نمودند فَما رَبِحَتْ تِجارَتُهُمْ پس سود نكرد تجارت ايشان در آخرت وَ ما كانُوا مُهْتَدِينَ و نبودند ايشان راه يافتگان بسوى حق و ثواب ، زيرا كه رأس