تحفة المؤمنين ( تحفه حكيم مؤمن ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٦٠١

علوا و علقى :

بنفشه جهت حرقة البول و [ قرحهء ] مثانه ، مجرب يافته‌اند و مسحوق او با صبر ، مجفِّف بواسير و لعوق او با عسل ، محلّل حناق و طلاى پخته او در روغن زيتون جهت قوى كردن قضيب ، به غايت مؤثر و ضماد سوختهء او با سركه يا آب بنج جهت منع رويانيدن موى كه كنده باشند ، مجرب است .

[ 3701 ]

عليق القدس :

عليق القدس :

عليق الكلب است .

[ 3702 ]

علك :

علك :

اسم چيزى است كه قابل مضغ باشد و از هم نريزد ، مثل سقز و مصطكى و امثال آن .

[ 3703 ]

علك الانباط :

علك الانباط :

علك البطم است و اسحاق بن عمران گويد كه صمغ درخت پسته است و در منافع ، مثل سقز .

[ 3704 ]

علك البطم :

علك البطم :

به فارسى سقز و به اصفهانى ، قندرون نامند و آن ، صمغ درخت بطم است .

در آخرِ دوّم ، گرم و خشك و محلّل و ملطّف و مدرّ بول و مقوّى هاضمه و به اتفاق حكماى يونانى و روم ، در جميع افعال ، بهتر از مصطكى است و شرب او با عسل جهت زخمهاى باطنى و با سندروس و زردهء تخم نيم برشت جهت شكستگى اعضا بهتر از موميايى و رافع اعيا است و چون يك اوقيه او را با دو اوقيه پيه گردهء بز در قِدر مضاعف بگذارند و مجموع او را در دو سه شب ، وقت خواب بنوشند جهت خفقان و سرفهء رطوبى ، بىعديل و چون ضماد كنند جهت كجى ناخن و درد اعضاء و شقاق مزمن ، خصوصاً با قدرى شنجرف ، مجرب است و تضميد علك البطم جهت تنقيهء زخمها و گوشت آوردن و جذب خار و پيكان و رطوبات غائره از بدن و با روغن زيتون جهت تحليل اورام و شكاف عضل و قوى كردن عصب ، نافع و خائيدن او جهت جذب بلغم دماغى و تحليل رطوبات معده و تنقيهء حلق از اخلاط لزجه ، مفيد .

مضرّ محرورين و مصلحش سكنجبين و گويند مضرّ عصب است و مصلحش عسل و قدر شربتش يك مثقال .

[ 3705 ]

علقه :

علقه :

طفسيقون است و گويند صبر است .

[ 3706 ]

علف هندى :

علف هندى :

اسم فارسى ماسقودون است .

[ 3707 ]

علوا و علقى :

علوا و علقى :

صبر و نبات اوست .