تحفة المؤمنين ( تحفه حكيم مؤمن ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤٠٧

دهن البلسان :

[ 2295 ]

دويرا :

دويرا :

رخمه است .

[ 2296 ]

دوقطماس :

دوقطماس :

مشكطرامشيع است .

[ 2297 ]

دواله :

دواله :

اسم فارسى اشنه است .

[ 2298 ]

دوشاب خرما :

دوشاب خرما :

دبس است .

[ 2299 ]

دوشاب :

دوشاب :

اسم فارسى ميپختج است .

[ 2300 ]

دوغ :

دوغ :

اسم فارسى مخيض است .

[ 2301 ]

دوده :

دوده :

اسم فارسى دخان است .

[ 2302 ]

دوكى :

دوكى :

اسم تركى ارز است .

[ 2303 ]

دولى :

دولى :

اسم تركى جليد است .

[ 2304 ]

دوشان :

دوشان :

اسم تركى ارنب است .

[ 2305 ]

دوشان قوردى :

دوشان قوردى :

اسم تركى خنفسا است .

[ 2306 ]

دونه :

دونه :

اسم هندى مرزنجوش است .

[ 2307 ]

دود :

دود :

اسم هندى لبن است .

[ 2308 ]

دوردلى بنكن :

دوردلى بنكن :

اسم هندى بادنجان برّى است .

[ 2309 ]

دهن البلسان :

دهن البلسان :

كيفيت تكون او ، در بلسان مذكور شد . بهترين او ، تازهء قوى الرايحهء خالى از حموضت است كه شبيه به آب بسيار تيره مايل به سرخى باشد و زود حل شود و آب را به قوام شير كند و در ته آب نشيند و شير را منجمد سازد و چون بر لباس پشمى چكد از شستن به آب اثرى از آن نماند و در چشيدن ، زبان را اندكى بگزد و با قبض باشد و هر چه در آن ، اين آثار نباشد ، مغشوش است و خوب او را قوت ، تا چهل سال باقى است و آنچه از شاخ و برگ بلسان و روغن زيتون به عمل آورند ، قريب القوة به اوست و آنچه بالفعل متعارف است ، از جهت عدم درخت بلسان كه در عين الشمس بود ، از شاخ و برگ بشام و ميعهء سايله و بسباسه و روغن تخم ترب بالسويه گرفته ، در ده مثل آن از روغنهاى كهنه مىجوشانند تا ربع بماند و صمغ درخت كاج را چون در روغنها حل كنند ، اكثر آثار او را دارد و بسيار قريب به او مىباشد .

در سوم ، گرم و خشك و مدرّ بول و حيض و جنين و مشيمه و ترياق سموم هوامّ و خانق النمر و ساير سموم و مليّن صلابات و محلّل مواد بارده و مقوّى عصب و رحم و قوت باصره