تحفة المؤمنين ( تحفه حكيم مؤمن ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٧٢

جمجم :

در زير سر گذاشتن او باعث ديدن خوابهاى مشوش است . قدر شربتش تا نيم درهم و در ظروف او اكل و شرب نمودن ، در آثار ، مثل آشاميدن اوست .

[ 1500 ]

جمد :

جمد :

به فارسى يخ نامند .

در طبع ، مثل ثلج و از آن لطيفتر و جهت هيضه و تبهاى صفراوى و محرق ، به غايت نافع و ضماد او بر پيشانى جهت رعاف مجرب و مضرّ اورام باطنى و اعصاب است .

[ 1501 ]

جمار :

جمار :

به فارسى پنيرِ خرما گويند . و آن ، در اعالى درخت و موضع طلع است و قلب النخلة نيز گويند و سفيد و شيرين و قريب به طعم شير است .

در اوّل ، سرد و خشك و مقوّى معده و قاطع اسهال و جهت غلبهء صفرا و لاغرى گرده و غليان خون و نفث الدم و درد سينه و سعال و رفع ضرر نبيذ و رفع خمار و قى صفراوى و صاف كردن آواز و منع تحلل ارواح و جذب حرارت غريبه از بدن و ضماد او جهت گزيدن زنبور ، نافع .

مضر شش و مولد رياح و بطى النزول و مصلحش عسل و خرما و زنجبيل پرورده است .

[ 1502 ]

جمهورى :

جمهورى :

شرابى است كه مثلث را با آب بجوشانند تا آب بسوزد و مدتى بگذارند و استعمال نمايند و بعضى شراب انگورى سه ساله را جمهورى نامند و گويند آبِ انگورى است كه در جوشانيدن ، به نصف رسيده باشد .

گرم و خشك و منضج و محلّل و مشهّى و معين جماع و سريع الانحدار و مولد خون غليظ و مسخّن احشاء است .

[ 1503 ]

جمجم :

جمجم :

بيخى است شبيه به زردك برّى و باريك و دراز و اندرون او سفيد و بيرونش ما بين سفيدى و زردى و خوشبو - قريب به بوى نانخواه - و گياه او شبيه به زردك و با اندك تلخى و تندى و شيرينى و از بلاد چين خيزد و در لرستان ، كزرموشان نامند و ساق و برگش شبيه به زردك است .

در سوم ، گرم و خشك و محرِّك باه ؛ خصوصاً مربّاى او جهت ربو و سرفه و نزف الدم و ذات الريه و ذات الجنب ، نافع .

مضر سپرز و مصلحش صمغ عربى و قدر شربتش تا دو درهم .

« امين الدوله » گويد : از يك مثقال تا يك مثقال و نيم او با جلّاب ، رافع خفقان ، در حال و از مجربات است .