تحفة المؤمنين ( تحفه حكيم مؤمن ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٠٠

بقلهء مباركه و بقلة الزهراء و بقلهء لينه :

مولد خلط صالح و مسكّن تشنگى و سرفهء حارّ و ضمادش جهت جرب و حكّه و اورام حارّه و درد سر و خراج [ جروح ] و قروح و ورم چشم و ثآليل و قروح باطنى و غليان خون نافع .

بطى الهضم « مضر مبرودين و قاطع باه و مصلحش جوارشات و تخمش سرد و خشك و رادع و جهت امراض حارّه و اورام ، شرباً و ضماداً مفيد و مضرّ گرده و مصلحش شكر و قدر شربتش تا سه مثقال است .

[ 922 ]

بَقْلَهء حامضه :

بَقْلَهء حامضه :

تره خراسانيه گويند . قسمى از حماض بزرگ ورق است بىساق و از برگ كرنب كوچكتر و ترش مزه و در جاى نمناك مىرويد .

در افعال ، مثل حماض و مضرّ عصب و مصلحش عسل است .

[ 923 ]

بقلة البرارى :

بقلة البرارى :

نباتى است از كاسنى برّى كوچكتر و بيخش بر روى زمين پهن مىشود و گلش زرد به خلاف قثاء برّى كه بيخش بر زمين فرو رفته است و طعم اين با اندك شورى و تلخى و در آخر زمستان مىرويد و در آخر نيسان مىخورند و تخمش شبيه به دانهء پنبه .

در اوّل ، سرد و در رطوبت ، معتدل و گويند گرم و خشك است . مقوّى احشاء و معده و جگر وجهت خفقان و بوى دهان و تقويت لثه و هاضمه و تب ربع و بلغمى ، نافع و در جامهء خواب گذاشتن ، موجب ديدن خوابهاى خوب است .

[ 924 ]

بقلة الدماء :

بقلة الدماء :

نباتى است برگش شبيه به برگ بارتنگ و از آن ريزه تر و بيخش [ برگش ] باريك و پر شعبه و بيرون سياه و اندرون سفيد و اكثر منابت او بلاد ارمنيه و بلاد مغرب و خزر است و هر سال در بهار سبز مىشود و تا اواسط تابستان مىماند .

پوست بيخ او را مىپزند تا مثل زفت مىشود و چون به پيكان و حربها بمالند ، به هر حيوانى كه بخورد و به خون آن مخلوط شود ، در ساعت او را بكشد . در اندلس ، بيخ مقشّر از پوست او را به جاى كندش استعمال مىنمايند .

در نهايت گرمى و خشكى و سه درهم او كشنده است به قى .

[ 925 ]

بقلهء خراسانيه :

بقلهء خراسانيه :

بقلهء حامضه است .

[ 926 ]

بقسمات :

بقسمات :

خبز الكعك است .

[ 927 ]

بقلة الرمل :

بقلة الرمل :

بقلة البرارى است .

[ 928 ]

بقلهء مباركه و بقلة الزهراء و بقلهء لينه :

بقلهء مباركه و بقلة الزهراء و بقلهء لينه :

بقلة الحمقاء است .