تحفة المؤمنين ( تحفه حكيم مؤمن ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٩٢

بَصَل :

گويند مضرّ مثانه است و مصلحش عسل و قدر شربتش تا هيجده مثقال و بدلش نيلوفر است .

[ 873 ]

بُشْبُش :

بُشْبُش :

به عربى اسم برگ حنْطل است .

[ 874 ]

بَشْمَه :

بَشْمَه :

تشميزج است .

[ 875 ]

بِشِلْشِك :

بِشِلْشِك :

جنطيانا است .

[ 876 ]

بُشولِيون :

بُشولِيون :

به سريانى بزرقطونا است .

[ 877 ]

بشنان :

بشنان :

به لغت بربرى بسفايج است .

[ 878 ]

پَشْم :

پَشْم :

به لغت فارسى اسم صوف است .

[ 879 ]

پشيك :

پشيك :

اسم تركى سنور است .

[ 880 ]

پشه :

پشه :

اسم فارسى بق است .

[ 881 ]

پَشْم وزغ :

پَشْم وزغ :

به فارسى طحلب است .

[ 882 ]

بشباش :

بشباش :

به هندى اسطوخودوس است .

[ 883 ]

بَصَل :

بَصَل :

به فارسى پياز است [ و برّى او بىبوته و در چشمه سارهاى كوهها كثير الوجود و طعم و بو و برگش مانند پياز و به تركى كومران نامند و قوىتر از بستانى است .

[ مجموع آن ] ، در آخرِ سوم ، گرم و در اولِ سوم ، خشك و گويند در چهارم ، گرم است .

با رطوبت فضليه و مفتّح سدّه و مقوّى شهوتين خصوصاً پختهء او با گوشت چرب و دافع مضرّت هواى وبائى و طاعون و اختلاف آبها و مدرّ بول و حيض و مفتّت حصات و مطبوخ مهراى او كثير الغذاء و مليّن طبع و پختهء او با چربى جهت تنقيهء شش و سينه از اخلاط لزجه و پختهء اودر سركه يا پروردهء به سركه جهت يرقان و سپرز و برانگيختن اشتها و تقويت هاضمه و منع غثيان صفراوى و بلغمى و به تنهائى مانع غثيان ادويهء كريهه و دفع سموم و آب او جهت رفع ضرر سگ ديوانه گزيده ، نافع . و خصوصاً چون يك چهار يك به وزن شاه ، از آن در عرض سه روز خورده شود ، به غايت مجرب است .

قطور آن جهت دمعه و حكّه و جرب چشم و ابتداى نزول آب و با عسل جهت بياض و سعوط آن منقّى دماغ و بوئيدن او جهت رفع ضرر هواى وبائى و سدهء دماغى و چكانيدن آب او و گذاشتن پختهء او در گوش جهت ثقل سامعه و طنين و پاك كردن چرك و تحليل رياح ، نافع .