تحفة المؤمنين ( تحفه حكيم مؤمن ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١١٦
اشَّق :
[ 307 ]
اسقليناس :
اسقليناس :
به يونانى قثاء برّى است .
[ 308 ]
اسْطافيوس :
اسْطافيوس :
به يونانى زبيب است .
[ 309 ]
اسطافيوس اغريا :
اسطافيوس اغريا :
زبيب الجبل است .
[ 310 ]
اسكن :
اسكن :
به هندى بهمن ابيض است .
[ 311 ]
اسْبَرك [ اسپرك ] :
اسْبَرك [ اسپرك ] :
به هندى اسم اكليل الملك است .
[ 312 ]
اسْپَرزِه و اسبغول :
اسْپَرزِه و اسبغول :
به فارسى بزرقطونا است .
[ 313 ]
اسْپَند :
اسْپَند :
به فارسى حرمل است .
[ 314 ]
اسْفِنَاج [ اسفاناج ] رومى :
اسْفِنَاج [ اسفاناج ] رومى :
قطف است .
[ 315 ]
اسْپَرَك :
اسْپَرَك :
به فارسى زرير است .
[ 316 ]
اسْتُخوان خُرما :
اسْتُخوان خُرما :
به فارسى اسم نوى التّمر است .
[ 317 ]
اسكتو [ اسكنو ] :
اسكتو [ اسكنو ] :
به لغت تنكابن ، سعد است . و گره‌هاى ريشه زلم [ گياهى ] را نيز به اين اسم نامند . و به عربى حب الزلم گويند . و آن ، مدور و بسيار لذيذ و شيرين و به قدر نخودى مىباشد و برگش از برگ كراث بسيار باريك‌تر و زياده بر سه عدد نمىباشد و بىثمر و بىگل و در ريگزارهاى حريم آبها مىرويد .
[ 318 ]
اسُتَر :
اسُتَر :
اسم فارسى بغل است .
[ 319 ]
اشَّق :
اشَّق :
معرَّب از اوشهء فارسى است و آن ، صمغى است مايل به زردى نبات او شجرى و كوچك و ساقش باريك و مزغب [ و ] مايل به سفيدى و گلش ما بين سرخى و ازرقى و منابت او بلاد سرد سير ، و گويند صمغ نبات اشترغاز است ،
در دوّم ، گرم و در آخرِ اوّل ، خشك و محلّل و ملطّف و جاذب از عمق بدن و جالى و مفتّح سده جگر و سپرز و افواه عروق و مسهل بغلم غليظ و زرداب و مفتّت حصات و مخرج جنين و كشندهء كرم روده و با قوت مجففه و مدرّ فضلات ؛ حتّى خون . و با سركه آشاميدن ، جهت سپرز و با ماء الشعير ، جهت ربو و عسر نفس انتصابى و با عسل جهت صرع و تنقيهء رطوبات سينه و عسر بول و رفع ضرر ادويهء مسهله و درد تهيگاه و وركين و درد كمر و عرق النسا و تحليل رياح و فالج و خدر .
ضماد او جهت تليين صلابات و مفاصل و با سركه جهت ورم جگر و سپرز و رياح تحت آن و بهق و كلف و خنازير و جرب و رياح انثيين و اورام بلغمى و با نطران و [ نطرون ] و روغن حناء جهت اعياى امتلائى و مواد بارده و اكتحال او جهت بياض و رمد