تركستان نامه ( تركستان در عهد هجوم مغول ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٩٧

مأخذها

صورت ) كه در تأليف سمعانى - ابو الحسن على بن سعيد الرشتفغنى - ناميده شده « 1 » .

رفون / الرفونى /

I V

، 796 / در اطراف سمرقند .

ساغرج / الساغرجى /

I I I

، 11 / در پنج فرسخى سمرقند - اطراف اشتخن « 2 » .

ساركون / الساركونى /

I I I

، 9 / در اراضى مزروع واحهء بخارا .

سبذمون ، شبدمون يا سبدون / السبذمونى /

I I I

، 31 / در نيم فرسخى بخارا .

سبير يا سيبر / السبيرى /

I I I

، 36 / در اراضى مزروع واحهء بخارا .

سكان يا اسكان / السكانى /

I I I

، 106 / در اطراف اربنجن .

سكبيان / السكبيانى /

I I I

، 106 / در اطراف بخارا - نزديك به مجكث ( رجوع شود به ص 240 )

( 1 ) - وياتكين ، « مطالب و مدارك » ، 49 . ( 2 ) - به شرحى كه وياتكين نوشته ( ابو طاهر - خوجه ، ترجمهء وياتكين ، 252 ) توجه شود : « سغرج . . . در شمال غربى سمرقند - در درهء زرافشان و چهار ورستى قريهء ينگى - كورگان كه اكنون در پهنهء وسيعى ويرانه‌ها و سنگهاى قبر در آن ديده مىشود - قرار داشته » . دوران اوج رونق تاريخ ساغرج مربوط به زمان حكومت ازبكان ( به ويژه در زمان جنيدان ) است كه در آن زمان پايتخت امارت جداگانه‌اى بوده .