أنوار العرفان — الصفحة ٤٩

مقصد دويم : در بيان اقسام ممكنات ، و صدور معلولات از مبدأ قديم تعالى ، و بيان معناى نبوت و امامت

هشتم : در تعريف زمان ؛

نهم : در بيان معناى مكان و امتناع خلا ؛

دهم : در بيان اقوال در حدوث و قدم اجسام « 1 » ؛

يازدهم : در بيان استداره و كرويت افلاك ، و عدد افلاك كليه ؛

دوازدهم : در بيان عالم كون و فساد و طبقات ارض ؛

سيزدهم : در بيان پاره [ اى ] از مركبات عنصريه ؛

چهاردهم : در تعريف عقل و نفس فلكيه ؛

پانزدهم : در بيان « أوّل ما خلق اللّه » ، بنابر اصطلاح مشائين ؛

شانزدهم : در بيان صدور كثرت از مبدأ واحد به طريقهء حكماى اشراق ؛

هفدهم : در بيان اخبارى كه از جناب حضرت خاتم الأنبيا و اوصياى او ، به خصوص « أوّل ما خلق اللّه » وارد شده است ؛

هيجدهم : در تحقيق عالم مثال و برزخ و موجودات مثاليه ؛

نوزدهم : در بيان نفوس فلكيه و نفوس ناطقهء انسانيه ، و قول در حدوث و قدم نفوس ؛

بيستم : در آثار و خواص نفس نباتى و حيوانى و قواى آن‌ها ؛

بيست و يكم : در تجرّد نفس ناطقه ؛

بيست [ و ] دويم : در بيان حديث اعرابى و كميل بن زياد از امير المؤمنين عليه السّلام در نفس ناطقه ؛

بيست [ و ] سيم : در بيان قوهء علميه و عمليّه و استعداد نفس ناطقه ، صفات كمال و نقص را ؛

بيست [ و ] چهارم : در بيان اتحاد نفس با بدن و استيلاى او بر ساير قواى بدنيه ؛

بيست [ و ] پنجم : در بيان حقيقت جهل ، و معناى سجين و عليين ، و تركيب وجود

( 1 ) . الف : اجساد .