أنوار العرفان — الصفحة ٤٧١

اشعار

زبدهء اهل خرد قربان على

5 / 18

ستايش است سزا نور پاك يزدان را

7 / 32

سيه‌رويى ز ممكن در دو عالم

89 ، 105

شراب خلد ننوشم ز دست ساقى رضوان

174

شربت الحب كأسا بعد كأس

2 / 247 ، 385 ، 418

صبح ساقى ز رخ نقاب افكند

4 / 31

طيبات آيند سوى طيبين

261

عاشقم بر قهر و بر لطفت به جد

3 / 417

عباراتنا شتىّ و حسنك واحد

153

علم رسمى سر به سر قيل است و قال

2 / 165

عينان عينان لم يكتبهما قلم

2 / 27

غرض تويى ز وجود جهانيان ، ورنه

271

فرزند آدمى و دلى بِه ز آدمى

287

فلك سرگشتهء سوداى عشق است

215

قلم اينجا رسيد و سر بشكست

290

قهر و لطفى جفت شد با يكدگر

2 / 140 ، 169

كار نيكان را قياس از خود مگير

2 / 173

كتاب فضل تو را آب بحر كافى نيست

303

كفر جهل است و قضاىِ كفر علم

157

كلّ ما في الكون و هم أو خيال

170

كه سراسرِ جهان و هرچه در اوست

2 / 72

گر بريزى بحر را در كوزهء

444

گرش ببينى ، و دست از تُرنج بشناسى

211

گويند : اندر پى هر شب سحرى هست

316

لا مكانى كه در او نور خداست

96 ، 262