تسنيم المقربين ( شرح منازل السائرين خواجه عبدالله انصارى ) ( فارسى ) — الصفحة ٥٦٠

تعليقات

( 457 ) . غير مرّة : بيش از يك‌بار ، نه يك بار .

( 458 ) . مقصود از بعضى ، عفيف الدين تلمسانى است در شرح منازل ص 577 .

( 459 ) . تشامّ : همان تشامم به معناى همديگر را بوئيدن و نزديك شدن ( منتهى الارب ) معنى اخير مناسب است .

( 460 ) . رمى حصات : پرتاب سنگريزه . حصاة مفرد ، و حصيات و حصى جمع آن است ( منتهى الارب ) .

( 461 ) . عدات ج عادى : ظالم ، ستمكار .

( 462 ) . رويّت : فكر و انديشه در كار .

( 463 ) . معنى عبارت : آنان گروهىاند كه هم‌نشين آنها به سبب ايشان به شقاوت دچار نخواهد شد .

( 464 ) . ازحاف به معناى به نهايت مطلوب خود رسيدن است چنان كه : ازحف فلان ( منتهى الارب 2 / 499 ) . البته فعل ثلاثى مجرد « زحف » كه « مزحوف » اسم مفعول آن است به معناى ياد شده نيامده ولى شايد مزحوف تساهلا به جايى مزحف ، اسم مفعول باب افعال به كار رفته باشد و معنى مطلوب بدهد .

( 465 ) . رديّه : پست طبيعت و فرومايه .

( 466 ) . مساغ ، بالفتح : جاى گذر و راه ( منتهى الارب ) .

( 467 ) . بىشميمهء تعدّد : بدون آنكه بوى تعدّد و خلاف توحيد بيايد .

( 468 ) . تطنيب خيام : خيمه به طناب استوار كردن ، تطنيب چيزى : به طناب استوار كردن چيزى ( منتهى الارب ) در مجموع عبارت « تطنيب لوا » يعنى استوار و راست كردن لوا و پرچم و برافراشتن آن .

( 469 ) . موصل : كسى كه باعث وصال مىشود .

( 470 ) . مكفى : از ميان رفتن ، ريشه كن شدن . چون شرّ اين حادثه مكفى شود مرا وسيلتى مرضىّ . . . مدّخر شود ( مرزبان‌نامه ، نقل از لغت‌نامه ) .

( 471 ) . اين داستان به خواجه نصير الدين طوسى نيز انتساب دارد .

( 472 ) . اغترار : فريفته گرديدن ( منتهى الارب ) .