تسنيم المقربين ( شرح منازل السائرين خواجه عبدالله انصارى ) ( فارسى ) — الصفحة ٥٥٥

تعليقات

( 381 ) . شديد النّفار : سخت نفور و رمنده .

( 382 ) . بين حبّ به معناى دانه و بذر ، و حبّ به معناى دوستى ، جناس ناقص يا محرّف وجود دارد . تركيب « حبّ حبّ » اضافه تشبيهى است .

( 383 ) . حافات جمع حافة : كناره‌هاى رود ( مهذب الاسماء به نقل از لغت‌نامه ) .

( 384 ) . بين منغّص به معناى تيره و كدر و منقص ، جناس لفظى وجود دارد .

( 385 ) . معزّى : اسم فاعل از عزّى يعزّى تعزية ، به معناى به صبر فرمودن است مصيبت‌زده را . در اينجا به معناى پنددهنده است .

( 386 ) . سدّه : درگاه و ساحت و خانه ( منتهى الارب ) ، پيشگاه و آستانه خانه ( لغت‌نامه ) .

( 387 ) . قريب به مضمون بيت ذيل از حافظ عليه الرحمة :

ميان عاشق و معشوق هيچ حايل نيست * تو خود حجاب خودى حافظ از ميان برخيز

( 388 ) . معاطب : جمع معطبة مصدر ميمى از عطب يعطب : هلاك گرديدن .

( 389 ) . سآمت : به ستوه آمدن ( غياث اللغات ، منتهى الارب ) .

( 390 ) . توقان : آرزومندى و اشتياق . تاق اليه توقا و تئوقا و تياقة و توقانا : آرزومند وى شد ( منتهى الارب ) .

( 391 ) . مثاور اسم فاعل مثاورة : برجهيدن با كسى . و در اينجا به معناى غلبه‌كننده است .

( 392 ) . ره‌پوى وى مىآيد ، يعنى به سوى وى مىآيد .

( 393 ) . با كوره و نوباه : ميوهء نوبر .

( 394 ) . غليل : تشنگى يا سوزش آن و سوزش شكم ، و تشنه و سوختهء تشنگى و كينه و دشمنى .

( 395 ) . غمام : ابر ، سحاب . « غمام علّت » اضافه تشبيهى است .

( 396 ) . جمله ياد شده برگرفته است از حديث شريف نبوى : . . . التجافي عن دار الغرور و الإنابة إلى دار الخلود » . اين حديث را ابن جرير و عبد الرزاق و ابن ابى حاتم تخريج كرده و ابن كثير در تفسير ( 3 / 349 ) آن را با اسانيدش نقل كرده است .

( 397 ) . إفاقه : به صحّت روى آوردن ( منتهى الارب ) .

( 398 ) . مرحوم فروزانفر اين حديث را فقط از معارف بهاء ولد نقل مىكند و عبارت آن را چنين