تسنيم المقربين ( شرح منازل السائرين خواجه عبدالله انصارى ) ( فارسى ) — الصفحة ٤٠
مولانا حميد الدين تبادكانى فرزند مولانا شمس الدين محمد
مولانا حميد الدين تبادكانى فرزند مولانا شمس الدين محمد
مولانا حميد الدين تبادكانى فرزند مولانا شمس الدين محمد
مولاناى تبادكانى فرزندى بنام مولانا حميد الدين داشته كه او نيز در سلك صوفيان و از زمرهء عارفان بوده است ، و بعد از پدر خليفهء او بود و در هرات بر مزار پدرش بساط ارشاد داشت .
وى معاصر امير علىشير بوده و همو در شأنش گويد « 1 » :
« آنچه كمال درويشى و تعظيم و تواضع و حيا ، كه صفت انسان است ، در ذات او هست و طبعش خوب واقع شده . اين مطلع از او است :
مطلع
گهى ز خستهدلى ياد مىتوان كردن * دلى ز بهر خدا شاد مىتوان كردن
مولانا حميد معتكف خانقاهى بود كه امير علىشير نوايى بر مزار پدرش بنا كرده بود و در آنجا با شمارى از صوفيان به عبادت قيام داشت « 2 » .
امير علىشير در مجالس النفائس او را چنين مىستايد « 3 » :
« جوانى فانى مشرب و متواضع و مؤدّب است و در غايت حيا و نهايت و جدّ و صفا است و صاحب مروّت و فتوت و وفا است و جامع علوم ظاهر و باطن است و در جميع علوم ماهر است و از ارث نجاست دنياى دنى ، طاهر و در طريق صوفيه به طريق ملامتيه مايل گشته و فضائل و كمالات خود را به اين طريق مستور ساخته » . صاحب روضة الصفا « 4 » گويد : امير نظام الدين علىشير در جانب جنوب مزار فيض آثارش ( تبادكانى ) خانقاهى ساخته در استرضاى خاطر عاطر ولد ارشدش مولانا حميد الدين كوشيده . مولانا حميد الدين مدتى مديد در آن خانقاه قايممقام والد معارف پناه ، و در غايت تقوى و طهارت سلوك نمىنمود و در سنهء اثنى و تسعين و ثمانمائه وفات فرمود » .
سؤالى در اينجا مطرح مىگردد كه تمام مترجمين تبادكانى به اتفاق وفات وى را 891 هجرى دانسته و صاحب روضة الصفا گويد كه امير علىشير جنب مزار تبادكانى خانقاهى
( 1 ) . لطائفنامه ( ترجمهء مجالس النفائس ) ، ص 94 . ( 2 ) . همان ، ص 27 . ( 3 ) . ترجمهء مجالس النفائس ، ص 270 . ( 4 ) . روضة الصفا : 7 / 261 .