تسنيم المقربين ( شرح منازل السائرين خواجه عبدالله انصارى ) ( فارسى ) — الصفحة ٣٥٥

باب الوجد

إن « 1 » أبقى على صاحبه لباسه ؛ و إلّا « 2 » أبقى عليه نوره .

اگر اين وجد بر صاحب خود باقى ماند لباس خود را ؛ يعنى صورت و صفات لازمهء خود را « 3 » كه شهود ذاتى و فناى كلّى است و محو مطلق .

و اگر باقى نماند بر وى صفات لازمهء وى ، از جهت بقاياى تلوين بعد از انقضاى « 4 » وجد ، اثر نور وى كه معرفت وى و ملكهء عود و « 5 » رجوع وى است باقى گذارد .

و الدّرجة الثالثة : وجد يخطف العبد من يد « 6 » الكونين ،

درجهء سيم ، وجدى است كه بنده را از تصرف كونين و مشاهده دارين « 7 » بربايد ، و حكم آن بر وى نافذ « 8 » نماند .

و يمحّص معناه من درن « 9 » الحظّ ،

و پاك « 10 » و صافى گرداند معنى وى را ؛ يعنى عين و حقيقت وى را « 11 » از چرك « 12 » و دنس حظوظ . چه وى را عدم محض گرداند كه بوى وجود به مشام وى نرسد ، حظوظ را چه مجال بود . « 13 »

و يسلبه من رقّ الماء و الطّين .

و بربايد وجد وى را و برهاند « 14 » از « 15 » رقّيّت خلقيّت و كدورت طبيعت جسميّت ، و آزاد گرداند وى را از « 16 » مقام عبوديت آن . « 17 »

إن سلبه أنساه اسمه ، و إن لم يسلبه أعاره رسمه .

اگر وى را بكلّى « 18 » بربايد ، اسم و جسم وى بر وى فراموش گرداند ؛ يعنى ذات و عين وى در عين حقيقت مضمحل و نابود گردد . و اگر به كلى و به تمامى « 19 » وى را نربايد « 20 » ،

( 1 ) . ع : و إن . ( 2 ) . ج : إن . ( 3 ) . ع : - يعنى صورت و صفات لازمهء خود را . ( 4 ) . ج : نقصان . ( 5 ) . ع : - عود و . ( 6 ) . ج : - يد . ( 7 ) . ج : دنيى و آخرت . ( 8 ) . ج : فاقد . ( 9 ) . ع : دون . ( 10 ) . ج : پاكى . ( 11 ) . ع : - وى را . ( 12 ) . ع : لوث . ( 13 ) . ع : - بود . ( 14 ) . ع : - و برهاند . ( 15 ) . ج : - از . ( 16 ) . ج : در . ( 17 ) . ج : - آن . ( 18 ) . ع : كل . ( 19 ) . ع : - تمامى . ( 20 ) . ع : بربايد .