تسنيم المقربين ( شرح منازل السائرين خواجه عبدالله انصارى ) ( فارسى ) — الصفحة ٢١٤

باب الرّضا

رجوع و عروج رضا شرط كرد ، و خازن دار الوصال « 1 » و بوّاب دار الجمال را رضوان نام نهاد .

و « الرضا » « 2 » اسم للوقوف الصّادق حيث ما وقف العبد .

و رضا اسمى است از براى صدق وقوف بنده ، هرجا كه وى را وقوف دهند .

لا يلتمس متقدّما و لا متأخّرا 255 .

در هر مقام « 3 » كه وى را بدارند ، نه پيش رفتن خواهد و نه پس رفتن . ما زاغَ الْبَصَرُ وَ ما طَغى « 4 » اين معنى دارد .

و لا يستزيد مزيدا ، و لا يستبدل حالا ، « 5 »

و « 6 » در هر مرتبه‌اى كه دارندش از آن زياده نجويد ، و در هر حال كه دارندش حالى بدل آن نخواهد . ارادت خود را در ارادت حق فانى دارد ، و اختيار خود « 7 » به حق واگذارد « 8 » تا در وقوف خود صادق باشد .

و هو من أوائل مسالك أهل الخصوص ، و أشقّها على العامّة .

و مقام رضا از « 9 » مبادى « 10 » منازل خواص است ؛ از جهت آنكه سلوك بر طريق فنا است ، و فناى ارادت مبادى بوداى آن است ، و بر عوام از دشوارترين مقامات است ؛ از جهت آنكه ترك حظوظ نفسانى و روحانى به تمامى « 11 » و نفى هواها و « 12 » هوس‌ها لازم اين مقام است ؛ و اين نه در حوصلهء عوام است .

و هو على ثلاث « 13 » درجات :

و رضا بر سه درجه است :

الدّرجة الأولى : رضا « 14 » العامّة ؛ و هو الرّضا « 15 » باللّه ربّا بسخط عبادة ما دونه ؛

( 1 ) . ج : دار لوصال . ( 2 ) . ع : الرضاء . ( 3 ) . ع : مقامى . ( 4 ) . النجم / 17 . ( 5 ) . ج : حال . ( 6 ) . ج : - و . ( 7 ) . ج : + را . ( 8 ) . ج : گذارد . ( 9 ) . ع : - از . ( 10 ) . ج : مباديى . ( 11 ) . ع : به تمام . ( 12 ) . ع : - هواها و . ( 13 ) . ج : ثلاثة . ( 14 ) . ع : رضاء . ( 15 ) . ع : الرضاء .