تسنيم المقربين ( شرح منازل السائرين خواجه عبدالله انصارى ) ( فارسى ) — الصفحة ١٤١
باب الخوف
باب الخوف
باب الخوف
قال اللّه تعالى : يَخافُونَ رَبَّهُمْ مِنْ فَوْقِهِمْ « 1 »
يعنى مىترسند كه پروردگار ايشان بر ايشان قادر است .
الخوف هو الانخلاع عن طمأنينة الأمن بمطالعة « 2 » الخبر .
خوف بيرون آمدن است از آرامش ايمنى به استحضار خبرى كه انبيا عليهم السّلام « 3 » رسانيدهاند به عذاب ارباب ذنوب .
و هو على ثلاث « 4 » درجات :
و خوف بر سه درجه است :
الأوّل : الخوف من العقوبة .
درجهء اول ، ترسيدن از عذاب و عقوبت آخرت است .
و هو الخوف الّذي يصحّ به الإيمان ؛
و آن خوفى است كه شرط ايمان است .
و هو خوف العامّة .
و اين را خوف عوام « 5 » گويند .
و هو يتولّد من تصديق الوعيد ،
و اين خوف « 6 » نتيجهء تصديق وعيد بود .
و ذكر الجناية ،
با « 7 » ياد كردن جنايت خود .
و مراقبة العاقبة .
و نتيجهء مراقبه و استحضار عاقبت است كه ختم كار بر چه خواهد بود .
و « 8 » الدرجة الثانية : خوف المكر فى جريان الأنفاس المستغرقة فى اليقظة ، المشوبة بالحلاوة . « 9 »
( 1 ) . النحل / 50 . ( 2 ) . ج : بمطالعته . ( 3 ) . ج : عليه السلام . ( 4 ) . ج : ثلاثة . ( 5 ) . ع : عامه . ( 6 ) . ع : - خوف . ( 7 ) . ع : و . ( 8 ) . ع : - و . ( 9 ) . ج : با الحلاوة .