ديوان كامل شمس مغربى ( بانضمام رساله جام جهان نما ) ( فارسى ) — الصفحة ٨٦

غزل 26

منزل جانان بجان و دل همىجويد دلم * غافل از جانان كه او را در دل و جان منزل است

در ميان آب و گل سازد وطن آن جان و دل * منزلش گرچه برون از خطهء آب و گل است

260

هر كسى دارند با خود اين چنين گنجى نهان * ليك هر كس را ز خود بر خود طلسمى « 1 » مشكل است

ما همه دريا و دريا عين ما بوده ولى * ما پى ما ميان ما و دريا حايل است

چشم در پائين كسى دارد كه غرق بحر شد * ورنه نقش غير بيند هر كه او بر ساحل است

نيست كامل در و عالم آنك دريا عين اوست * عين دريا هر كه شد ميدان كه مرد كامل است

جملهء عالم نيست الا سايهء علم وجود * روى از ظلم بگردان زانكه ظل زائل است

265

سايهء بر خورشيد مگزين گر تو مرد عاقلى * سايهء بر خورشيد نگزيند كسى كو عاقل است

نيست شأن « 2 » آنكه باشد بر صراط مستقيم * ميل كردن جانب چيزى كه هر دم مايل است

چون بدانستى كه حق هستى و باطل نيستى است * روى حق را گير و بگذار از هر آنچه باطل است

نقطه توحيد و عين جمع و درياى وجود * حاصل است آن را كه بر خط عدالت حاصل است

( 1 ) - سپه طلسم ( 2 ) - ملك و سپه انسان و نسخه چاپىشان