ديوان كامل شمس مغربى ( بانضمام رساله جام جهان نما ) ( فارسى ) — الصفحة ٨٤

25

24

24

ساقى باقى كه جانم مست اوست * بادهء در داد كان بىرنگ و بوست

بىدهن جان باده‌اى را در كشيد * كو منزه از خم و جام و سبوست

نور مى « 1 » در جان و در دل كار كرد * نار وى در استخوان و مغز و پوست

240

ديدم از مستى جو هستى را قفا * عالمى را بىقفا ديدم كه روست

[ چون حجاب « 2 » ما يقين شد مرتفع * هر دو عالم را به كل ديدم كه اوست ] « 3 »

مهر بود آن را كه دره خواندمى * بحر بود آن را كه مىگفتيم جوست

زشت و نيكو مىنمود اما نبود * هر كرا مىگفتمى « 4 » زشت و نكوست

هر كرا دشمن همىپنداشتم * آخرالامرش بديدم بود دوست

245

مغربى چون اختلافى نيست هيچ * رو زبان دركش چه جاى گفت‌وگوست

25

25

چنان مستم چنان مستم چنان مست * نه پا را دانم از سر نى سر از دست

( 1 ) - ملك وى ( 2 ) - در ملك ما و من ( 3 ) - اين بيت در ملك و سپه آمده ( 4 ) - سپه مىگفتم او