ديوان كامل شمس مغربى ( بانضمام رساله جام جهان نما ) ( فارسى ) — الصفحة ٨٣

غزل 23

همه سرگشته مضطرب احوال * رستهء كو ز اضطراب كجاست

225

مغربى چون تو مهر مشرقى * چند پرسى كه آفتاب كجاست

همه در برده خويش را جويان * عارفى رستا « 1 » از حجاب كجاست

چند پرسى كه خود كليد خودى * كيست مفتاح [ و « 2 » ] فتح باب كجاست

غزل 23

غزل 23

اگر ز روى براندازد او نقاب صفات * دو كون سوخته گردد ز تاب و پرتو ذات

به پيش تاب تجلى ذات محو شود * جهان كه هست عيان گشته از فروغ صفات

230

ز پيش پرتو خورشيد سايه برخيزد « 3 » * چنانك از بر نور و يقين شك و ظلمات

مجو ز كون ثباتى به پيش پرتو او * كه پشه را نتوان يافت پيش باد ثبات « 4 »

دلا نقاب برافكن ز روى او و مترس * از آنك سوخته گردى در آتش سبحات

بنور روى تو كان نار و نور انوارست « 5 » * به خاك كوى تو كان آتش است و آب حيات

ازين هلاك مينديش و باش مردانه * كه اين هلاك بود موجب خلاص و نجات

235

اگر تو محو نگردى كجا شوى مثبت * بمحو « 6 » خويش طلب گر طلب كنى اثبات

به مغربى است نهان آفتاب رخسارش * اگر چه هست عيان از فروغ او ذرات

( 1 ) - سپه جسته ( 2 ) - در سپه آمده ( 3 ) - سپه بگريزد ( 4 ) - سپه لندن ثبات ( 5 ) - ملك نار نور انور ماست ( 6 ) - سپه مجوز