ديوان كامل شمس مغربى ( بانضمام رساله جام جهان نما ) ( فارسى ) — الصفحة ٧١

8

70

ذات و وجهست و اسم و نعت و صفت * عقل و نفس است و طبع و شكل و هبا

جمله نقش تعينات وىاند * هرچه هستند در زمين و سما

به هزاران هزار شكل غريب * مىنمايد به خويشتن خود را

هست اندر جهان كهنه و نو * آخرين نامش آدم و حوا

گاه مجنون بود گهى ليلى * گاه وامق شود گهى عذرا

75

كثرت نقش موج « 1 » گوناگون - * نيست الا ز جنبش دريا

آنچه امواج خوانمش « 2 » بحر است * گشته ظاهر به كسوت من و ما

نقش اين موج بكر بىپايان * مغربى و سنائى است و سنا

8

8

وراى مطلب هر طالبى « 3 » است مطلب ما * برون ز مشرب هر شاربى است مشرب ما

بكام جان كسى هيچ جرعه‌اى نرسد « 4 » * از آن شراب كه پيوسته مىكشد لب ما

80

سپهر كوكب ما از سپهرهاست برون * كه هست ذات مقدس سپهر كوكب ما

بتاختند بسى اسب دل ولى نرسيد * سوار هيچ روانى بگرد مركب ما

هنوز روز و شب كائنات هيچ نبود * كه روز ما رخ او بود و زلف او شب ما

كسى كه جان و جهان داد و عشق او بخريد * وقوف يافت ز سود و زيان و مكسب ما

ز آه و يا رب ما آن كسى خبر دارد * كه سوختست « 5 » چو ما ز آه ما و يا رب ما

تو دين و مذهب ما گير در اصول و فروع * كه دين و مذهب حق است دين و مذهب ما

( 1 ) - سپه - كثرت و موج و نقش گوناگون ( 2 ) - خوانيش ( 3 ) - سپه - طالب ( 4 ) - ملك - نوشيد ( 5 ) - سوخته است