ديوان كامل شمس مغربى ( بانضمام رساله جام جهان نما ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٧

لمعه پنجم

كلام مغربى حتى از لحاظ لفظى هم تحت تأثير عراقى است .

مغربى ؛

عشق بىكثرت حدوت و قدم * نظرى كرد در وجود و عدم

كه جز او نيست در سراى وجود * به حقيقت كس دگر موجود

عراقى :

اى زده خيمه حدوث و قدم * در سرا پرده وجود و عدم

كه به غير از تو در جهان كس نيست * جز تو موجود جاودان كس نيست

عراقى :

نگارا چشمت از جان آفريدند * ز كفر زلفت ايمان آفريدند

مغربى :

ز قدت سرو بستان آفريدند * ز رويت ماه تابان آفريدند

عراقى :

من باز ره خانهء خمار گرفتم * ترك ورع و زهد به‌يك‌بار گرفتم

سجاده و تسبيح به يك سوى فكندم * بر كف مى چون رنگ رخ يار گرفتم

مغربى :

از خانه و صومعه و مدرسه رستيم * در كوى مغان بامى و معشوق نشستيم

سجاده و تسبيح به يك سرى فكنديم * در خدمت ترسابچه زنار ببستيم

عراقى :

آفتاب رخ تو پيدا شد * عالم اندر نفس هويدا شد

مغربى :

آفتاب وجود كرد اشراق * نور او سر بسر گرفت آفاق