ديوان كامل شمس مغربى ( بانضمام رساله جام جهان نما ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٧٦

وجود

- 60 - 178 - 401 - در اصطلاح صوفيان كنايت از جسم است و مشرق كنايت از جان .

شرح گلشن راز ص 392

5 - 9 - 505 - 540 - 572 عبارت از تجليات وجود مطلق است كه از هر مرتبه‌اى پديدار گردد و عالم و آدم همه امواج وجود مطلق‌اند .

فرهنگ عرفانى سجادى 391

453 - 711 - 875 - ظاهر هويت را گويند يعنى وجود كه همه كس را به معرفت وجود او علم حاصل است و بدان راه نيست .

اصطلاحات عراقى 414

- 239 - 280 - 630 - غلبات عشق را گويند با وجود اعمال كه سلامت باشد و اين اهل كمال را باشد كه خواص‌اند در توسط سلوك .

اصطلاحات عراقى 416

383 - 514 / عبارت از اخبار از حقايق الهيه است يعنى از معرفت ذات و اسماء و صفات .

اصطلاحات عرفاى سجادى 395

198 - 223 مانعى را گويند كه عاشق را به حكم ارادت معشوق از او باز دارد

- 311 - 805 - 1011 هر وارد الهى كه از قلب آثار كون را دور مىكند

اصطلاحات محيى الدين 89

279 - 1131 - حالتى را گويند كه در دل پيدا شود و باعث طلب گردد و آنچه از حالات غيبى به جهت شهود بر قلب ، وارد شود .

اصطلاحات محيى الدين ص 3

109 - 171 - وجدان حق است ذات او بذات او بدين معنى حضرت جمع را حضرت وجود گفته‌اند .

محيى الدين