ديوان كامل شمس مغربى ( بانضمام رساله جام جهان نما ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٦٠

8

خور او ز ردى شيرين « 1 » بكوش و هير « 2 » * دام‌اند اتمى اج راى نجير « 2 »

7

7

-

ناگهان هاكتم به دام چويان * دام و نجير و هيرم بشود اج وير

Xor o zardi - suran be kos vihir

Ka dam andatami aj ray i naajir

Nagahan hakatom bedam c - oyan

( u ) dam u naajir - hir ambesod aj vir

خورشيد به هنگام زردى شدن به كوه مىرفت * هنگامى كه براى نخجير دام انداختم

به ناگاه فروافتادم به دام معشوق * و دام و نخجيرم دشتم از ياد رفت

هرچه اويان واته ديله بشنير * ديله واته چو اويان نشر اژوير « 3 »

8

8

-

نبر گيتى كه ديلم نويوان بر * نويوانى متا گيتى برو پير

Har ( an ) - c oyan vata dila be snir

Dila vator oyan ne sur aj vir

ne bor geti ka dilam no - yuvan bor

( ku ) no - yuvan mata geti buru pir

هر آنچه معشوق گفت دل بشنود * دل را سخن معشوق از ياد نشد

گيتى نبود دلم نوجوان بود * زيرا دلم نوجوان آمده ، آنگاه گيتى او را به پير مىبرد « 4 »

( 1 ) - در نسخه اديب شوى ( 2 ) - مرا خورشيد در كوشن و دشت آيه زردى مىرفت ( اديب طوسى ) ( 3 ) - احتمالا rib از صورت قديم‌تر dib باشيد است و كلمه قبل از آن ( نبو ) شايد به جاى تبو و صورت محلى تباه باشد ( دكتر تفضلى ) ( 4 ) - هنوز گيتى بوجود نيامده بود كه دل من نوجوان شد ، نوجوانى كه گيتى پير بر او آمد ( آقاى اديب طوسى )