ديوان كامل شمس مغربى ( بانضمام رساله جام جهان نما ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٥٧

2

چو خويشم « 1 » مغربى آن روزه ورخاست * كوا اويان دمى وى خويشه بنشست

Ce xejam magrebi an roj - e var - xast

Ka va oyan dam - e va - xesa bensast

مغربى من خود آن روز برخاستم * كه دمى با خدا بىخود نشستم

دل بچهنام آذر سو تمى ناد * چشم يان اج دو گيتى دو تمى ناد

1

1

-

لاوه « 2 » چهنام يربيباره ببرد * بر چه و سالهااند و تمى ناد

Dil becahnam - e adar sutam - e nad

Cas - am yan , aj do getti duta - me nad

La ve cahnam yar byba ra - bebord

Bar ( an ) ceve salha andotami nad

دل را به آتش عشق سوختم اى ناد * چشم جانم را از دو گيتى دوختم اى ناد

سيل عشقت به‌يك‌باره ببرد * هرچه را كه در سالها اندوخته بودم اى ناد

ار به دريا رسم دريا ته وينم * ور به صحرا رسم صحرا ته وينم

2

2

-

به جز ته هيچ كيجى « 3 » نى به گيتى * اژ آن هر يا رسم هر يا ته وينم « 4 »

Ayar bedarya rasam darya te venam

Va - yar besahra rasam sahra te venam

Be joz te hece Kug - e ne be getti

Ajan har ya rasam har ya te venam

( 1 ) - maseX ( اديب و تفضلى ) در معنى نيز خويشم است . ( 2 ) - در نسخه سپهسالار لاوه با را درآمده amhac eraL ( سيلاب عشقت ) ( 3 ) - در نسخه لندن كيجى در بعضى نسخ كنجى است و با توجه به عقيده وحدت وجود مغربى . كيجى درست است ( 4 ) - بابا طاهر عريان دارد به صحرا بنگرم صحرا ته وينم * به دريا بنگرم دريا ته وينم بهر جا بنگرم كوه و در و دشت * نشان از قامت رعنا ته وينم