ديوان كامل شمس مغربى ( بانضمام رساله جام جهان نما ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٣٧

ترجيع‌بند « 2 »

ما راست دل خراب ليكن * مستور درين دل خراب است

گنجى كه در طلسم اوست عالم * ذاتى كه صفات اوست آدم

خورشيد بر اوج آسمان شد * ذرات جهان ازو عيان شد

افكند ز نور خويش تابى * بر جان جهان جهان جان شد

سلطان ممالك دو عالم * با لشكر خويشتن روان شد

350

از شهر و ولايت خود آمد * آن شاه بدين جهان جهان شد

آن در يتيم و گوهر پاك * سرمايه و اصل بحر و كان شد

آن‌كس كه به ذات بىنشان شد « 1 » * از روى صفات با نشان شد

با آنك يگانه است دايم * ديدى كه چه‌سان يكان‌يكان شد

پيدا به وجود اين و آن گشت * ظاهر به ظهور اين و آن شد

ظاهرتر از اين نمىتوان بود * پيداتر از اين نمىتوان شد

پوشيد لباس جسم و جان را * در كسوت جسم و جان نهان شد

گنجى كه طلسم اوست عالم * ذاتى كه صفات اوست آدم

گنجى است نهاده در دل دل * درى است فتاده در گل دل

حسنى است كه گشته است ظاهر * در شكل خوش و شمايل دل

360

آن مهر سپهر لايزالى است * در برج روان و منزل دل

شد مملكت وجود معمور * از عدل مليك عادل دل

اين كار قوى مبارك افتاد * از بهر غلام مقبل دل

چون بحر حقيقة الحقائق * پيوست به بحر كامل دل

بحرى است كنون دلم كه هرگز * كس مىنرسد به ساحل دل

چون بود ز نقش غير خالى * اين مظهر پاك قابل دل

( 1 ) - ملك و سپه - بود