ديوان كامل شمس مغربى ( بانضمام رساله جام جهان نما ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٣٥

ترجيع 1

نيستم غير آنچه فرمودى * نكنم غير آنچه فرمايى

هرچه در من دمى همان « 1 » شنوى * كه منم چون نيى تو چون نايى

كم و افزون شوم به تو نه به خود * اگرم كم كنى و افزايى

نه بدى دارم و نه نيكى هم * نه خودى دارم و نه خودرايى

من كه باشم كه تا ترا شايم * تويى آن‌كس كه خويش را شايى

زان كس نيستى كه زان خودى * هيچ كس را نه‌اى كه خودرايى

غير تو نيست هيچ‌كس موجود * زان سبب بىشريك و همتايى

دو جهان همچو جسم و تو جانى * دو جهان اسم و تو مسمايى

310

غير و عينى و وحدت و كثرت * هم تو مجموع و هم تو تنهائى

چون مرا از تو مانع‌اند اشياء * چون تو هستى جمله اشيايى

صفت و اسم غير تو چون است * چون تو عين صفات و اسمائى

هر زمان كسوت دگر پوشى * به لباس دگر برون آيى

گه به بالاى خويش راست كنى * كسوت آدمى و حوايى

هر نفس قد و قامت خود را * به لباس دگر بيارايى

ليلى گاه و گاه مجنونى * وامقى گاه و گاه عذرائى

گه عزيزى و گاه مصر عزيز * گاه يوسف ، گهى زليخائى

چون به يك جا دلم شود ساكن * يار من چونك نيست يك جايى

بايد از كائنات يكتا شد * از پى وصل يار يكتايى

320

مغربى كى رهى ز مغرب خود * تا ز مشرق چو مهر برنايى

از تو و اوست بىتو و اويى * از من و ماست بىمن و مايى

جهد كن تا شوى بد و بينا * چونك يا بى بدوست بينائى

پس بدانى يقين و بشناسى * پس ببينى عيان و ننمايى

كه جز او نيست در سراى وجود * به حقيقت كس دگر موجود

( 1 ) - ملك - همىشنوى .