ديوان كامل شمس مغربى ( بانضمام رساله جام جهان نما ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٣٤

ترجيع 1

نيست جز او كسى دگر موجود * عير او هرچه هست پندارى است

280

اين همه كار و بار و گفت و شنيد * جز يكى نيست گرچه بسيارى است

چشم بگشاى تا عيان بينى * گر ترا ديده‌اى و ديدارى است

كه جز او نيست در سراى وجود * به حقيقت كسى دگر موجود

اى تو مخفى شده ز پيدائى * وى نهان گشته از هويدائى

هيچ سوئى نه‌اى و هر سوئى * هيچ جائى نه‌اى و هر جائى

تا به صحرا شوى تماشا را * گشته‌ام از پى تو صحرايى

هست امروز حسن بىمثلت * در خور ديده تماشائى

از پىات دربه‌در همىگردم * شده‌ام از پى تو هرجائى

از چه ساكن نمىشود دل من * چونك تو ساكن سويدايى

تو نشسته درون خانهء دل * من ز سودات گشته سودائى

290

چون ز چشمم نمىشوى « 1 » پنهان * چونك از چشم من تو بينائى

غير تو نيست كس ترا جويان * به حقيقت ترا تو جويايى

با تو يك دم نمىتوانم بود * بىتوام نيست هم شكيبائى

تاب ديدار تو ندارد كس * گرچه برقع ز روى نگشائى

من ندانم ترا و گردانم * به خود از من تويى كه دانايى

كس نداند درون دريا را * مگر آن‌كس كه هست دريايى

از تو يابد مذاق شيرينى * نى ز حلوا و نى ز حلوائى

نى لبت خود كجا تواند كرد * لب شيرين لبان شكرخايى

از خطت يافت باغ سرسبزى * وز قدت يافت سرو بالايى

هست بر روى تو جهان خالى * كه رخت را ازوست زيبائى

300

يا بگرد عذار تو خطى است * يافته ز و عذار رعنايى

من چنانم ترا كه مىبايد * تو چنانى مرا كه مىبايى

( 1 ) - ملك - همىشوى .