ديوان كامل شمس مغربى ( بانضمام رساله جام جهان نما ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٣٢

ترجيع 1

حكم او را كسى نبد محكوم * امر او را كسى نبد مأمور

ليك مىخواست علم او معلوم * ليك مىجست قدرتش مقدور

نعمش بود طالب شاكر * تا كه منعم شود بدان مشكور

نظرى كرد بر جهان خراب * شد جهان خراب از او معمور

بدمى زنده كرد عالم را * نفخهء عشق همچو صاحب صور

همه را نفخ عشق حاضر كرد * به زمين ظهور و ارض نشور

خوش برانگيخت صور نفخهء عشق * كلمات دو كون را ز قبور

گشت داود عشق نغمه‌سرا * خواند در گوش كائنات زبور

240

شد سليمان بسوى شهر سبا * برد با خويشتن و حوش و طيور

سوى ظلمت شتافت خضر روان * كرد موسى جان عزيمت طور

شاه قيصر به سوى روم آمد * جانب چين روانه شد فغفور

همه عالم سياه عشق گرفت * شد جهان زان سپاه پرشروشور

گاه سلطان شد و گهى بنده * گاه استاد گشت و گه مزدور

گاه عارف شد و گهى معروف * گاه ذاكر شد و گهى مذكور

چونك خود را به رنگ عالم ديد * مستتر در تنوعات ستور

پرده‌ها برفكند از رخ خويش * تا كه شد در همه جهان مشهور

كه جز او نيست در سراى وجود * به حقيقت كسى دگر موجود

بر سر كوى عشق بازارى است * اندر او هر كسى پى كارى است

250

هست در وى متاع گوناگون * هر متاعيش را خريدارى است

بر سر چارسوى بازارش * متمكن نشسته عطارى است

شربت نوش او روان‌بخشى است * لب شيرين او شكربارى است

هر طرف راز آرزوى چشم خوشش * نگران اوفتاده بيمارى است

از شفاخانهء لب شافيش * هر كسى را اميد بيمارى است