ديوان كامل شمس مغربى ( بانضمام رساله جام جهان نما ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٢٢

ترجيع 1

هر كه او زين نكاح شد آگاه * دو جهان را بكل بداد طلاق

10

پيش با كائنات عهد نبست * هر كه شد مطلع « 1 » برين ميثاق

مى هستى بكام عالم ريخت * ساقى جان‌فزاى سيمين ساق

چون مى هستيش بكام رسيد * تلخى نيستىاش شد ز مذاق

جامهء ظلمت عدم بدريد * مست بيرون دويد سينه بطاق

درد او را شراب شد درمان * زهر او را مدام شد ترياق

آمد ايام قرب و عهد وصال * رفت هنگام بعد و هجر و فراق

چونك صحرا فروغ مهر گرفت * رو بصحرا ز خانقاه و رواق

بگذر از كرسى و ز عرش مجيد * التفاتى مكن به سبع طباق

نيست ايام خلوت و عزلت * نيست هنگام انزوا وثاق

پاى بر مركب عزيمت آر * ز انك عزم درست توست براق

چونك صحرا فروغ مهر گرفت * رو به صحرا ز خانقاه و رواق

20

روى آور به عالم توحيد * درگذر زين جهان و شرك و نفاق

تا رسى زين جهان جور و جفا * به سرايى پر از وفا و وفاق

اسم خود محو كن ازين طومار * رسم خود برتراش ازين اوراق

وصف او را مدان به خويش مضاف * نعت او را مكن به خود الحاق

هستى او را بود به استقلال * نيستى مر ترا به استحقاق

ز انك اندر جهان حكمت و علم * نام هستى بر او كنند اطلاق

روز اطلاق خويش فانى شو * تا كه حق مر ترا شود اطلاق

ديده‌اى وام كن ز خالق خلق * تا به بينى به ديدهء خلاق

كه جز او نيست در سراى وجود * به حقيقت كسى دگر موجود

( 1 ) - ملك برين .