ديوان كامل شمس مغربى ( بانضمام رساله جام جهان نما ) ( فارسى ) — الصفحة ٢١٢

192

191

191

ز چشم من چو تو ناظر بحسن خويشتنى * چرا نقاب ز رخسار برنمىفكنى

من و تو چونكه يكى بود پيش اهل شهود * نهان ز من چه شوى چونكه من توام تو منى

1885

چو رو به آينه كائنات آوردى * براى جلوه‌گرى شد پديد ما و منى

نه اى ز خلوت و از انجمن دمى خالى * كه هم به خلوت خويشى و هم به انجمنى

اگر به صورت غير « 1 » و اگر به كسوت عين * بهر صفت كه برآيى براى خويشتنى

ز روى لات « 2 » و منات آنكه دل ربود كه بود * من الذى يتجلى لعابد الوثنى

ز روى ذات نه جانى و نه جهان و نه تن * ولى ز روى صفت هم جهان و جان و تنى

1890

دلا ز عالم و كثرت به وحدت آوردى * كه وحدت است وطن گر تو عازم وطنى

چو مغربى مخور از جام كائنات شراب * كه پيش ساقى باقى بود شراب هنى « 3 »

192

192

زد حلقه دوش بر در دل يار معنوى * گفتم كه كيست گفت كه در باز كن توئى

گفتم تو من چگونه « 4 » گفتا كه ما يكيم * از بهر روىپوش عيان گشته در دويى

( 1 ) - نسخه چاپى چه غيرى ( 2 ) - دست ( 3 ) - اين غزل در نسخه سپه است و نخجوانى ( 4 ) - سپه - گفتم تو من چگونه بوده گفت ما يكيم